فصل سوم:گل گالانتوس

صبح برف شدیدی باریده بود و همه جارا مانند لباس رزیتا سفید پوش کرده بود سرمای لذت بخشی بود.
رزیتا امروز همان لباس را که دیروز تن اش بود پوشیده است...
گفتم:
-سلام.
+شاید نتونم به سوالات جواب بدم اما یه چیزی میخوام.
-چی؟
-گل گالانتوس.!
+چرا؟
دوباره همین که خواست توضیح دهد محو شد...
اما چرا اینطوری میشد..
حالا گل گالانتوس از کجا پیدا کنم...
وقتی به خانه برگشتم مادربزرگم هم به خانه ما آمده بود .
-سلام مادربزرگ .حالتون چطوره ؟
+تایلر جان ممنونم .تو چطوری ؟
-ممنون مامان بزرگ منم خوبم.. اممم ...مامان بزرگ من از شما یه سوال داشتم ...گل گالانتوس چه جور گلیه؟
+چی شده که نوه من به گل علاقمند شده ؟
-هیچی مامان بزرگ تو بگو ..
+خوب من شنیدم بیشتر توی زمستون رشد میکنه و عمر خیلی کوتاهی داره.
-به چه دردی میخوره ؟
+میگن هرکی که با یه آرزوی ناتموم از این دنیا رفته باشه روی قبر اون میذارن ..
-خوب کجا پیدا میشه ؟
+مگه کسی مرده؟
-نه اما خوب میخوام ببینمش ...
+از کی شنیدی ؟
-هیچکس اصلا مهم نیست ولش کن ..
...
+عزیزم صبر کن ما یه دوستی داشتیم که جوون بود و فوت کرد مامانش همیشه واسش از اون گلا پیدا می کرد.من شنیدم که کنار درختهای برگ ریز رشد میکنه ..
نکنه دوستشون به تابوت ربط داشته باشه...
-ممنون مامان بزرگ اطلاعاتت واقعاً خوب بود! اما اون دوستتون کی بود ؟
+تو نمیشناسی نمیشناسیش عزیزم ۲۵ ساله بود که مرد..
-آها خیالم راحت شد !
+چرا مگه ۲۵ سال سن زیادیه؟
-نه ..یعنی ...
دستپاچه شدم و خودمو گم کردم ...
-خوب... یه باره از دهنم پرید خدا رحمتش کنه.
فکر کردم شاید به تابوت ربط داشتی باشه...اما چیزی نگفتم.
سر شام فقط دستامو میکوبیدم به روی میز و نمیدونستم چرا این عادتو نمیتونم ترک کنم...
از وقتی که رزیتا رو دیده بودم انگار واسم یه عادت شده بود.
دوباره برف شروع شد این بار برف سنگینی بود اما نه زیاد دفعه قبل که برف باریده بود یعنی دقیقاً دو هفته پیش خیلی شدیدتر بود...
داشتم به این فکر میکردم که چرا خودم برم گل رو پیدا کنم میتونم از گل فروشهای اطراف اینجا بخرم تصمیم گرفتم فردا برم و از گل فروشیها بپرسم ببینم از این گل دارن یا نه