نگاهی به یک پژوهش بزرگ درباره ارتباط قند غذایی، ژنتیک و سلامت مغز
شاید وقتی درباره عوارض مصرف زیاد قند صحبت میکنیم، اولین چیزهایی که به ذهنمان میرسند دیابت، اضافهوزن و پوسیدگی دندان باشند. اما آیا آنچه امروز میخوریم میتواند بر سلامت مغز ما در سالهای آینده هم تأثیر بگذارد؟
یک پژوهش منتشرشده در سال ۲۰۲۵، ارتباط میان مصرف قند و خطر ابتلا به زوال عقل را در بیش از ۱۵۸ هزار نفر بررسی کرده است. نتایج این مطالعه نشان میدهد که مصرف بیشتر قند، بهویژه قندهای آزاد، با افزایش خطر زوال عقل ارتباط دارد. البته یک نکته مهم وجود دارد: این ارتباط به معنای اثبات رابطه علت و معلولی نیست.

این مطالعه با عنوان Dietary sugar intake, genetic susceptibility, and risk of dementia: A prospective cohort study در مجله علمی The Journal of Prevention of Alzheimer's Disease منتشر شده است.
پژوهشگران با استفاده از دادههای بانک زیستی بریتانیا (UK Biobank)، اطلاعات ۱۵۸٬۴۰۸ نفر را بررسی کردند. میانگین سنی شرکتکنندگان حدود ۵۶ سال بود و اطلاعات مربوط به رژیم غذایی و ویژگیهای ژنتیکی آنها در دسترس قرار داشت.
محققان میزان مصرف قند را بر اساس گزارشهای غذایی افراد ارزیابی کردند و سپس در یک دوره میانه نزدیک به ۱۰ سال، موارد ابتلا به زوال عقل را بررسی کردند. آنها همچنین به دنبال این بودند که آیا برخی ویژگیهای ژنتیکی میتوانند ارتباط میان مصرف قند و خطر بیماری را تغییر دهند یا خیر.

در طول دوره پیگیری، ۱٬۲۱۹ مورد زوال عقل ثبت شد؛ یعنی حدود ۰٫۷ درصد از شرکتکنندگان.
مهمترین یافتهها عبارت بودند از:
قندهای آزاد: افرادی که بیشترین میزان مصرف را داشتند، در مقایسه با گروه دارای کمترین مصرف، با خطر نسبی ۴۳ درصد بیشتر برای ابتلا به زوال عقل روبهرو بودند.
قندهای غیرآزاد: در گروه دارای بیشترین مصرف، خطر نسبی زوال عقل ۲۶ درصد بیشتر از گروه دارای کمترین مصرف بود.
نقش ژنتیک: برخی امتیازهای ژنتیکی مرتبط با میکروبیوم روده و متابولیسم با تفاوت در ارتباط میان مصرف قند و خطر زوال عقل همراه بودند.
این درصدها مقایسه میان گروههای مصرفکننده قند هستند؛ به این معنا نیست که مصرف قند بهتنهایی باعث ابتلای قطعی فرد به زوال عقل میشود.
قند آزاد به قندهایی گفته میشود که به غذاها و نوشیدنیها اضافه میشوند یا بهطور طبیعی در عسل، شربتها و آبمیوهها وجود دارند. برای مثال، قند موجود در نوشابه شیرین، شیرینی، شکلات و بسیاری از محصولات بستهبندیشده میتواند در این گروه قرار بگیرد.
در مقابل، قند موجود در میوه کامل و شیر ساده در ساختار غذایی طبیعی آنها قرار دارد و معمولاً در دسته قندهای آزاد محسوب نمیشود.
این تفاوت اهمیت دارد؛ زیرا هنگام بررسی رژیم غذایی نباید همه منابع قند را یکسان در نظر بگیریم. میوه کامل علاوه بر قند طبیعی، فیبر، ویتامینها و مواد مغذی دیگری نیز دارد.

اینجا باید کمی دقیقتر باشیم.
این پژوهش از نوع مطالعه همگروهی آیندهنگر است. در چنین مطالعاتی، محققان افراد را در طول زمان دنبال میکنند تا ارتباط میان عوامل مختلف و پیامدهای سلامتی را بررسی کنند.
مزیت این روش، بررسی اطلاعات تعداد زیادی از افراد در یک بازه زمانی طولانی است؛ اما محدودیت مهم آن این است که نمیتواند بهتنهایی ثابت کند یک عامل مستقیماً باعث بیماری شده است.
چند نکته را باید در نظر گرفت:
۱. اطلاعات رژیم غذایی بر اساس گزارش خود افراد جمعآوری شده بود و ممکن است کاملاً دقیق نباشد.
۲. افرادی که در بانک زیستی بریتانیا شرکت کردهاند، لزوماً نماینده تمام جمعیت نیستند؛ بنابراین تعمیم نتایج به همه افراد باید با احتیاط انجام شود.
۳. عواملی مانند وضعیت متابولیک، الگوی کلی تغذیه و سایر تفاوتهای فردی نیز میتوانند در خطر زوال عقل نقش داشته باشند.
۴. یافتههای مربوط به ژنتیک به این معنا نیست که میتوان بر اساس آنها برای هر فرد پیشبینی قطعی انجام داد.
بنابراین، نتیجه علمی مناسب این نیست که «قند مستقیماً باعث زوال عقل میشود»، بلکه این است که مصرف بیشتر قند در این مطالعه با خطر بالاتر زوال عقل همراه بوده است.

لازم نیست برای مراقبت از مغز، تمام خوراکیهای شیرین را برای همیشه کنار بگذاریم. یک رویکرد واقعبینانه، کاهش مصرف قندهای افزوده و آزاد در کنار داشتن یک الگوی غذایی متعادل است.
برای شروع میتوانیم:
مصرف نوشابهها و نوشیدنیهای شیرین را کاهش دهیم.
هنگام خرید محصولات بستهبندیشده، به مقدار قند درجشده در جدول ارزش غذایی توجه کنیم.
بهجای جایگزینکردن میوه کامل با آبمیوه، تا حد امکان خود میوه را مصرف کنیم.
در کنار تغذیه مناسب، فعالیت بدنی منظم، خواب کافی و کنترل عوامل خطر قلبیعروقی را جدی بگیریم.
البته هیچکدام از این اقدامات تضمین نمیکنند که فرد هرگز به زوال عقل مبتلا نخواهد شد؛ هدف، کمک به حفظ سلامت عمومی و کاهش عوامل خطر قابلتغییر است.
جمعبندی
این مطالعه بزرگ نشان میدهد که مصرف بیشتر قند، بهویژه قندهای آزاد، ممکن است با خطر بالاتر زوال عقل در سالهای آینده همراه باشد. بااینحال، برای درک دقیقتر این ارتباط و نقش ژنتیک، به پژوهشهای بیشتری نیاز داریم.
شاید مهمترین پیام این باشد که سلامت مغز فقط به دوران سالمندی مربوط نیست. عادتهای غذایی و سبک زندگی ما در میانسالی نیز ارزش توجه دارند؛ نه از روی ترس، بلکه برای تصمیمگیری آگاهانهتر درباره سلامتی.
منابع برای مطالعه بیشتر
. مقاله پژوهشی اصلی در PubMed:
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/40713245/
توجه: این مطلب با هدف آموزش عمومی نوشته شده است و جایگزین توصیه پزشکی فردی نیست