معصومه محمدی هستم ۲ شغل دارم اولی ناخنکاری هست و دومی مامور بودن و بنده ۲ سال تلاش کردم تا ناخنکار بشم و بالاخره امسال شدم و ۶ ماهه ناخنکار هستم و عاشق شغل هام هستم و بنده خیلی افسرده و دپرس بودم البته بعد یه مدت زمانی و الان خیلی حال بهتری دارم و بنده خیلی سختی کشیدم ولی پایِ اهدافم موندم تا برسم و باید تک تک هدفی که دارمم تیک بزنم
چکیده:قبل از صحبت درباره روش های نزدیک شدن به فرزندانتان لازم است به این نکته مهم توجه کنید که روابط فرزندان با والدین نمی تواند مشابه روابط دوستانه آن ها با هم سن و سال هایشان باشد چون والدین از نظر سن، مسئولیت ها و حقوق و تجربیات با فرزندانشان تفاوت دارند.
شکل برخورد والدین با بچه ها یک ارتباط تعریف شده و منحصر به فرد است که ویژگی های خاص خودش را دارد و به طور کلی در دو ویژگی «اقتدار» یا «نفوذ و محبت» خلاصه می شود.
وجود این دو ویژگی در کل دوران رشد فرزندان ضروری است، هرچند ویژگی اقتدار والدین با افزایش سن فرزندان باید به سمت مشاور یا راهنما تغییر کند.
برای اینکه بتوانید در فرزندانتان نفوذ و قدرت لازم را داشته باشید، لازم است ابتدا یک رابطه خوب و صمیمانه را با آن ها شکل دهید که شما مادر دلسوز به خوبی متوجه آن شده
مقدمه:مادران و پدران توانا کسانی هستند که از دانایی و مهارت های لازم در خصوص ارتباط با فرزندان برخوردار باشند.
خانواده، مهمترین کانون تأمین کننده نیازهای روانی فرزند است.
۳رفتار اشتباه والدین که باعث میشود بچهها بیادب بار بیایند
۱. هرگز از کودک نخواهید بهخاطر شما دروغ بگوید
رفتار اشتباه: «بگو مامان خونه نیست»
پدرومادرها مدام کودکان را تشویق میکنند که صادق و راستگو باشند. بااینحال، هنگامیکه دلشان نمیخواهد کسی را ملاقات کنند یا با او تلفنی صحبت کنند، از کودک انتظار دارند دروغ بگوید. این کار باعث میشود تمام رشتههایتان پنبه شود و هر چه در اینباره به او آموختهاید بیفایده باشد.
چه کار باید بکنید؟ هنگامیکه به کودک میگویید تلفن را جواب بدهد از او بخواهید حقیقت را بگوید. مثلا از او بخواهید بگوید: «مادرم الان نمیتواند با شما صحبت کند. بعدا خودش با شما تماس تماس خواهد گرفت». یا اگر کسی در میزند و واقعا نمیتوانید او را ملاقات کنید، از کودک بخواهید در چنین مواردی بگوید: «لطفا بیرون منتظر بمانید، من نمیتوانم بدون اجازهی والدین کسی را به داخل منزل راهنمایی کنم».
۲. هرگز فرزندانتان را با یکدیگر مقایسه نکنید
رفتار اشتباه: «چرا نمیتوانی شبیه خواهرت باشی؟»
مقایسهی فرزندان با یکدیگر یکی از بزرگترین اشتباهات پدرومادر است. با این کار از یکسو به کودکان نشان میدهید که بین آنها فرق میگذارید و از سوی دیگر، ممکن است رقابت ناسالمی بین آنها شکل بگیرد که تا سالها بعد ادامه داشته باشد. کودکان شما با یکدیگر تفاوت دارند و در هیچ شرایطی انتظار نداشته باشید شبیه به هم رفتار کنند.
۳. اجازه ندهید کودک از وجودش احساس گناه کند
رفتار اشتباه: «قبل از اینکه تو به دنیا بیایی، زندگی خیلی آسانتر بود».
چطور میتوانید به یک کودک چنین چیزی بگویید؟ این جمله ممکن است حقیقت داشته باشد، زیرا با تولد هر فرزند، زندگی خانوادهها از برخی جهات دشوارتر میشود، اما شما نباید هرگز این جمله را به کودکانتان بگویید. شما کسی هستید که آنها را به این دنیا آوردهاید، بنابراین باید مسئولیت آنها را بپذیرید و پدرومادر خوبی برای آنها باشید.
هنگامیکه احساس خستگی میکنید یا بچهها مشکلی بهوجود آوردهاند، بهجای اینکه کاری کنید که احساس گناه کنند، از کلمات محبتآمیز برای صحبت با آنها استفاده کنید. مثلا بگویید: «مامان به چند دقیقه سکوت و آرامش نیاز دارد» یا «چند دقیقه به من زمان بدهید تا دربارهی مشکل پیشآمده فکر کنم.» در این صورت کودکان متوجه میشوند که از نظر شما، آنها منبع تمام مشکلات نیستند