گرفتن فالوور سخت است، اما نگه داشتنش گاهی سخت‌تر.
خیلی از پیج‌ها تمام تمرکزشان را روی تولید محتوا، ریلز و افزایش بازدید می‌گذارند. کاربر وارد پیج میشود، محتوا را می‌بیند و شاید حتی فالو هم بکند؛ اما اگر بعد از آن ارتباط مناسبی با او شکل نگیرد، ممکن است خیلی زود پیج را فراموش کند.
اینجاست که اتوماسیون می‌تواند کمک کند؛ البته نه به این معنی که همه‌چیز را به ربات بسپاریم. اتوماسیون اصولی قرار است کارهای تکراری را مدیریت کند تا ادمین فرصت بیشتری برای ارتباط واقعی با مخاطب داشته باشد.
اتوماسیون به‌تنهایی فالوور تولید نمی‌کند. اگر محتوای خوبی نداشته باشید، پاسخ خودکار هم معجزه نمی‌کند.
اما فرض کنید یک ریلز آموزشی منتشر کرده‌اید و در پایان می‌گویید:
«اگر چک‌لیست کامل را می‌خواهی، کلمه "چک‌لیست" را کامنت کن.»
وقتی کاربر کامنت می‌گذارد، می‌توان به‌صورت خودکار اطلاعات تکمیلی را در دایرکت برایش ارسال کرد. در این حالت، یک بازدیدکننده معمولی وارد یک تعامل واقعی با پیج شده است.
همین تعامل می‌تواند احتمال دنبال کردن پیج را بیشتر کند؛ چون مخاطب فقط یک محتوا ندیده، بلکه از پیج شما چیزی دریافت کرده است.
نکته مهم این است که پیشنهاد شما واقعاً ارزش دریافت کردن داشته باشد. اگر صرفاً برای گرفتن کامنت وعده‌ای بدهید و در دایرکت چیز خاصی تحویل ندهید، نتیجه احتمالاً برعکس خواهد شد.
یکی از اشتباهات رایج این است که وقتی ادمین‌ها با قابلیت‌های اتوماسیون آشنا می‌شوند، می‌خواهند تقریباً همه‌چیز را خودکار کنند.
کامنت خودکار، دایرکت خودکار، پاسخ استوری، پیام‌های پشت سر هم و چندین مرحله پیگیری.
این حجم از اتوماسیون ممکن است به‌جای ایجاد تجربه بهتر، حس صحبت کردن با یک سیستم خشک و ماشینی را به مخاطب منتقل کند.
قاعده‌ای که می‌تواند کمک کند ساده است:
کارهای تکراری را خودکار کنید، نه رابطه با مخاطب را.
مثلاً ارسال لینک، فایل، کد تخفیف، پاسخ به یک سؤال پرتکرار یا هدایت مخاطب به مرحله بعد می‌تواند خودکار باشد. اما وقتی کاربر سؤال خاصی دارد، ناراضی است یا نیاز به مشاوره دارد، بهتر است یک انسان وارد گفتگو شود.
چون خودکارسازی بیش از حد پاسخ ها ، به مشتریان و مخاطبان شما احساس کم ارزشی و بی تفاوتی منتقل میکند. مردم دوست دارند شنیده بشن ، دیده بشن و براشون وقت گذاشته باشه. درحالیکه همین مردم برای رفع برخی نیازها و خواسته هاشون به سرعت عمل بالا نیاز دارن و اصلا براشون مهم نیست که نیازشان رو انسان یا غیر انسان رفع میکند . تفکیک این 2 موضوع در اتوماسیون سازی حائز اهمیت هست و نیاز مند داشتن تجربه و انسان شناسی بالا است .
فرض کنید کاربری ساعت ۱۱ شب زیر یک پست درباره قیمت محصول سؤال میکند. اگر پاسخ او تا فردا ظهر داده شود، احتمال دارد در این فاصله سراغ پیج دیگری رفته باشد.
اینجا یکی از کاربردهای واقعی پاسخ خودکار مشخص میشود.
می‌توان سؤالات پرتکرار یا درخواست‌های مشخص را شناسایی کرد و یک پاسخ اولیه مناسب برای آن‌ها در نظر گرفت. حتی اگر پاسخ کامل نیاز به حضور ادمین داشته باشد، می‌توان به کاربر اطلاع داد که پیامش دریافت شده و چه زمانی پاسخ دقیق‌تری خواهد گرفت.
این کار فقط برای فروش نیست. سرعت پاسخ‌گویی روی تصویری که مخاطب از یک پیج حرفه‌ای دارد هم تأثیر می‌گذارد.
معمولاً درباره اتوماسیون اینستاگرام بیشتر از جذب لید و فروش صحبت میشود، اما یکی از کاربردهای مهم آن می‌تواند حفظ ارتباط با فالوورهای فعلی باشد.
برای مثال، اگر بتوانید مخاطبان را بر اساس علاقه یا نوع تعاملشان دسته‌بندی کنید، لازم نیست همه را وارد یک مسیر یکسان کنید.
کسی که درباره دوره آموزشی سؤال کرده با کسی که قیمت محصول را پرسیده، نیاز یکسانی ندارد.
در ابزارهای اتوماسیون پیشرفته، می‌توان با استفاده از برچسب‌ها، اطلاعات مخاطب و مسیرهای شرطی، گفتگوهای متفاوتی طراحی کرد. در بررسی ابزارهای مختلف این حوزه، من این نوع ساختار را در الپیدان هم تجربه کرده‌ام؛ یعنی به‌جای اینکه فقط یک جواب ثابت برای همه ارسال شود، می‌توان مسیر گفتگو را بر اساس رفتار مخاطب تغییر داد.
دقیقا این همان جایی است که ارزش گذاری برای انسان ها را نشان میدهد . همان لحظه ایست که ما دوست داریم شنیده بشیم و پاسخ یکسان دریافت نکنیم. ما دوست داریم قبل از تجویز ، تمام جوانب نیازمون تحلیل و بررسی شود و سپس نسخه ای اختصاصی برای ما تجویز شود . درضمن دوست داریم با ما طوری رفتار نشود که همچون با افراد جدید برخورد میشود . این موضوع اهمیت یک اتوماسیونی که دارای حافظه از شناخت مشتریان است را نشان میدهد. یعنی سیستم باید بداند قبل از پاسخ به فرد ، با چه کسی طرف است و این شخص چه گذشته ای دارد و متناسب با گذشته او پاسخ داده شود .
گاهی یک پست صدها کامنت می‌گیرد، اما هیچ اتفاق دیگری نمی‌افتد.
از نگاه ادمین شاید این پست موفق باشد، ولی سؤال مهم‌تر این است: چند نفر از این کاربران وارد تعامل عمیق‌تری با پیج شدند؟
می‌توان بعضی از پست‌ها را طوری طراحی کرد که کامنت، شروع یک مسیر باشد نه پایان آن.
مثلاً:
کاربر درباره یک موضوع سؤال میکند، پاسخ اولیه را دریافت میکند، در صورت تمایل اطلاعات تکمیلی برایش ارسال میشود و اگر نیاز به مشاوره داشته باشد، گفتگو به ادمین منتقل میشود.
در چنین مدلی، اتوماسیون جای ادمین را نمی‌گیرد؛ فقط فاصله بین «تعامل اولیه» و «گفتگوی واقعی» را کوتاه میکند.
اتوماسیون وقتی خوب است که مخاطب احساس کند کارش راحت‌تر شده.
اگر کاربر برای دریافت یک فایل کامنت گذاشته، لازم نیست بعد از آن پنج پیام دیگر هم دریافت کند. اگر فقط قیمت خواسته، نباید بدون دلیل وارد یک سناریوی طولانی فروش شود.
هر مرحله از اتوماسیون باید یک دلیل مشخص داشته باشد.
قبل از اضافه کردن هر پیام از خودتان بپرسید:
«این پیام به مخاطب کمک میکند یا فقط من دوست دارم آن را برایش بفرستم؟»
همین سؤال ساده می‌تواند جلوی بسیاری از اتوماسیون‌های آزاردهنده را بگیرد.
اگر از اتوماسیون استفاده می‌کنید، فقط تعداد پیام‌های ارسال‌شده را نبینید.
بررسی کنید چند نفر بعد از دیدن محتوا وارد گفتگو شده‌اند، چند نفر مسیر را ادامه داده‌اند، کدام پیام باعث خروج مخاطب شده و چه نوع محتواهایی تعامل باکیفیت‌تری ایجاد کرده‌اند.
برای یک مدیر سوشال مدیا، این اطلاعات حتی می‌تواند روی استراتژی محتوا هم اثر بگذارد.
اگر صدها نفر درباره یک موضوع مشخص سؤال می‌کنند، احتمالاً همان سؤال می‌تواند موضوع ریلز، پست یا استوری بعدی شما باشد.
اتوماسیون خوب قرار نیست اینستاگرام را به یک محیط رباتیک تبدیل کند.
اتفاقاً بهترین استفاده از آن زمانی است که بخش‌های تکراری و زمان‌بر را از دوش ادمین بردارد و اجازه دهد انرژی بیشتری برای تولید محتوا، پاسخ‌های شخصی و ساختن رابطه واقعی با مخاطب باقی بماند.
برای افزایش و نگهداشت فالوور، ترکیب ساده‌ای را باید جدی گرفت: محتوای ارزشمند + تعامل سریع + پاسخ مرتبط + حضور انسانی در زمان مناسب.
اگر اتوماسیون این چهار بخش را به هم متصل کند، مفید است. اگر فقط باعث شود پیام‌های بیشتری به مخاطب ارسال کنیم، احتمالاً داریم از آن اشتباه استفاده می‌کنیم.
