بعضي آدمها دنيارو زيباميکنند؛ آدمهايي که هروقت ازشون بپرسي چطوري؟ ميگن:با توحالم عالیه! وقتی بهشون زنگ میزنی وبیدارشون میکنی! میگن بیداربودم ! یا میگن خوب شدزنگ زدی. وقتي ميبينن يه گنجشک داره رو زمين غذا ميخوره راهشون روکج ميکنن که اون نپره. اگه يخم بزنن، دستتو ول نميکنن بزارن تو جيبشون. آدمهايي که باصد تا غصه تو دلشون بازم صبورانه پاي درد دلات مي شينن! همينها هستند که دنيارا جاي بهتري ميکنند؛ آدمهايي که توي اتوبوس وقتي تصادفي چشم در چشمشان ميشوي، رو برنميگردانند لبخند ميزنند و هنوز نگاه ميکنند. ياگاهي دفتر يادداشتي، کتابي. آدمهايي که از سرچهارراه، نرگس نوبرانه ميخرندو باگل ميروند خانه, آدمهاي پيامکهاي آخرشب، که يادشان نميرودگاهي قبل ازخواب؛ به دوستانشان يادآوري کنندکه چه عزيزند. آدمهاي پيامکهاي پُرمهر بي بهانه، حتي اگربا آنها بدخلقي و بيحوصلگي کرده باشي. کسانيکه غم هيچکس راتاب نمياورند و تو رابه خاطرخودت ميخواهند. آدمهايى كه پيششان ميتوانى لبريز از خودت باشى
