آیا می ترسید از افراد درخواست کمک کنید؟ نمی خواهید جواب منفی بشنوید؟ دوست ندارید آنها فکر کنند شما محتاج و ناتوان هستید؟ یا شاید فقط نمی دانید چگونه از دیگران درخواست کنید؟
شاید تعجب کنید اما درخواست کردن از دیگران کار دشواری نیست، فقط کمی حوصله به خرج دهید.
اول بدانید چی می خواهید؟
در حل کردن مسئله ریاضی مشکل دارید؟ جزوه درسی تان پیش دوستتان هست و بهش نیاز دارید؟
دوم، از توضیحات و توجیهات غیرضروری پرهیز کنید.
«آقا من هیچی بلد نیستم، میشه حرکت رو یکبار دیگه نشونم بدید؟»
اگر قرار است از مربی باشگاه بخواهی نحوه درست انجام دادن حرکتی را نشانت بدهد، بهتر است فقط بگی:
«ممکنه لطفاً اجرای درست این حرکت را یکبار دیگر نشانم بدهید؟»
سوم، این را در نظر بگیر. هیچ کس مجبور نیست به تو کمک کند.
افراد حق انتخاب دارند. اگر نمی توانند یا نمی خواهند کمکت کنند، استفاده از زور بیهوده است.
ایجاد احساس گناه با جمله هایی مثل «اصلاً من واست مهم نیستم...» و « تو فقط به فکر خودتی، فقط خودتو دوست داری...» هم به کلی اشتباه است.
چهارم، زمان مناسبی را برای مطرح کردن درخواستت انتخاب کن.
پنجم، وقت خودتان و دیگران را با عذرخواهی های افراطی نگیرید.
«ببخشید، معذرت می خواهم، شرمنده ام، می دونم گرفتارید، می بخشی مزاحمت می شوم...»
آب دهانتان را با گفتن این حرف ها تلف نکنید. فقط اعصاب دیگران را به هم می ریزید. گفتن یه ببخشید کوتاه کفایت می کند.
«سلام، ممکنه نظرت را درباره ی نوشته ام بگی؟»
بدترین کاری که ممکن است انجام بدهید، این است که به دیگران دستور بدهید.
«عکسای جزوه تو واسم بفرست.»
«بیا بالا می رسونمت.»
حتی وقتی می خواهید در حق کسی خوبی کنید، فراموش نکنید نمی شود زورکی به افراد کمک کرد. اصرار نکنید فرد سوار ماشین شود.
البته روش های بيشتر و خلاقانه تری هم می شود به کار برد تا افراد را متقاعد کنید به درخواستتان جواب رد ندهند.
در این مورد خوب است به یکی از داستان های کتاب «ماجراهای تام سایر» اشاره کنیم:
داستان از جایی شروع میشه که عمه ی تام او را تنبیه می کند تا حصار چوبی و بلند جلوی خانه را به رنگ سفید رنگ کند. کاری که بسیار خسته کننده و طولانی می باشد.
کمی که زمان می گذرد پسر دیگری به نام بن راجرز که درحال خوردن سیب است از آنجا رد می شود و تام را مسخره می کند چون مجبور است آخر هفته کار کند. اما تام رفتار عجیبی از خودش نشان می دهد.
تام با دقت و علاقه فراوانی دارد حصار را رنگ می زند. بن راجرز کنجکاو می شود و دلش می خواهد او هم حصار را رنگ کند. تام می گوید نمی شود چون عمه اش روی کیفیت کار حساس است و هر کسی از پس این کار بر نمی آید. اما این فقط بن را بیشتر مشتاق می کند.
سرانجام تام موافقت می کند و بن سیبش را به تام می دهد و شروع می کند به رنگ زدن حصار. طولی نمی کشد که بچه های دیگر از راه می رسند و هر کدام هم برای رنگ کردن حصار بادبادک، تیله ها و اسباب بازی هایشان را به تام می دهند تا او اجازه بدهد حصار را رنگ کنند.
تام می توانست از بچه ها درخواست کند تا در رنگ آمیزی کمکش کنند، اما آیا آنها درخواستش را قبول می کردند؟
تام با تبدیل کردن فعالیتی سخت و خسته کننده به فعالیتی جذاب و وانمود کردن به اینکه هر کسی توانایی این کار را ندارد توانست کاری کند که به جای اینکه او از آنها درخواست کمک کند، آنها از او درخواست کنند تا کمکش کنند.
تاریخ: ۱۴۰۵/۸/۱۵
نویسنده: قربانعلی
