انسان ها به رابطه و صمیمیت نیازمندند، صداقت می تواند به روند تشکیل رابطه خیلی کمک کند اما این به آن معنی نیست که هر چیزی را با دیگران به اشتراک بگذاریم.
وقتی اطلاعات خصوصی خود را به دیگران افشا می کنیم، دیگر اون اطلاعات فقط متعلق به ما نیست بلکه آن را با دیگران سهیم شده ایم.
حالا اینکه چه اطلاعاتی را با دیگران به اشتراک بگذاریم بستگی به شخص، رابطه، موقعیت، و هدف دارد.
اگر مشکلی جدی برایتان پیش آمده، نیاز به گرفتن تصمیم مهمی دارید یا کمک لازم دارید والدین می توانند برای گرفتن مشورت بسیار مفید باشند.
با این وجود خیلی از مسائل شخصی و خصوصی بهتر است حتی پدر و مادر از آن باخبر نباشند.

دوستی معمولاً با خودافشایی همراه است که باعث ایجاد صمیمیت بین افراد می شود. اما این دلیل نمی شود که دوست شما بداند مادرتان کجا طلاهایش را نگه می دارد.
حتی اگر فرد دوست خیلی خوبی باشد، فرد مناسبی برای دانستن یک سری از اطلاعات نمی باشد.
اینجا هدف ارتباط مهم است. اگر مشکله تحصیلی برایتان پیش آمده معلم یا استادتان را در جریان بگذارید. این امر کاملاً منطقی است.
البته نیازی نیست موضوع را با تمام جزئیاتش برایشان تعریف کنید.

رئیس باید اطلاعات مربوط به کار شما را بداند، نه زندگی شخصی شما را. مثلاً اگر مسئله ای پیش آمد که نتوانستی پروژه ات را تمام کنی باید موضوع را به رئیست اطلاع بدهی؛ آن هم مختصر و حرفه ای.
حالا بر اساس چه معیاری مشخص کنیم چه اطلاعاتی را با چه کسی میتوانیم به اشتراک بگذاریم؟
اینکه چه چیزی را به چه کسی می گویید در آخر به خود شخص شما بستگی دارد. اما شخصاً دوست دارم این موارد را در نظر بگیرم:
● سطح عمومی: اگر با افشای اطلاعات مشکل خاصی ایجاد نمی شود، مانعی ندارد.
● سطح شخصی: اطلاعاتی که فقط با افرادی که بهشان اعتماد دارم به اشتراک می گذارم.
● سطح خصوصی: اینجا دیگر باید مخاطب، هدف و پیامدهای احتمالی را در نظر گرفت.
هدف این نیست که به کسی اعتماد نداشته باشیم و خودمان را در انزوا کامل نگه داریم. بلکه این است که کنترل آگاهانه بر اطلاعات داشته باشیم، مخصوصاً اگر این اطلاعات مربوط به فرد دیگری باشد، خیلی خصوصی و حتی دقیق و حساس باشد.

اگر شما بودید، آیا اطلاعات زیر را با [پدر و مادر، دوستان، استاد و رئیستان] به اشتراک می گذاشتید؟ آره؟ با احتیاط؟ یا اصلاً؟!
۱.«من صد دلار توی خونمون دارم.»
۲.«من به باشگاه می روم. اینم آدرس...»
۳.«من افسردگی داشتم و می رفتم مطب روان پزشکی.»
۴.«وقتی با دوست دخترم کات کردم آنقدر ناراحت و عصبانی بودم که تصمیم گرفتم هر روز بروم باشگاه تا قوی تر بشوم.»
۵.«دیدگاه سیاسی ام...»
۶.«شوهر خاله ام با ماشین تصادف کرد و یک پسر جوان را کشت.»
نویسنده: قربانعلی
تاریخ: ۸/ ۷ / ۱۴۰۵