حلقه نقره ای براق در انگشت اشاره ات
با آن رگ های برجسته دستانت
رگ هایت همچون عقیقی سبز رنگ می درخشند
سفیدی دستانت درخشان ترش میکند
آن ها را برروی قلبم میگذارم
دران لحظه دنیا متوقف میشود
من میمانم با صدای تپش قلب نامنظم ام
قلبم با گرمی دستانت از او آتش شعله ور میشود
گویی هیزم دستانت اورا به این جنون عشق انداخته
عطش وار آن گرمی را به وجودم تزریق میکنم
خون درون رگ هایت قرص آرام بخشی است
که تا زنده بودنت آرامش را به من هدیه میدهد
تورا به مرگ نمیدم تو برایم مقدسی
نمیدونم به دل میشینه یانه ولی فکر نکنم