
مهارت را خودجوش ياد بگيريد و مقالهها را عملي كنيد
دانشجو سیب زمینی نیست اما صد رحمت به سیب زمینی. حداقل قبل از مصرف شدن و رسیدن به دست من و شما خودش راه خودش را طی میکند و خودش را کامل میکند. دانه سیب زمینی کاشته میشود و خودش راهش را پیدا کرده و به محصول میرسد. اما دانشجو چطور؟ در دوران مدرسه که فقط باید درس بخواند تا کنکور بدهد، کنکور هم که داد گرفتار اساتید محترم خواهد شد. سیب زمینی را میشویید، پوست میکنید و در روغن سرخ میکنید و میل میفرمایید. این اتفاق واقعا و عیناً برای دانشجو میافتد. در دوران کارشناسی که باید تلاش کند و درس بخواند و به دنبال استاد برود و دنبال نمره باشد، از انجام کارهایی که دوست دارد بگذرد، ازدواجش را به تأخیر بیاندازد و دنبال پول بدود و از آن سو هیچ کار عملی و هیچ کاری که مهارت او را بیفزاید انجام نمیدهد. چرا دانشجوی رشته مکانیک رشته کشاورزی و یا بقیه رشتهها، باید در کلاس بنشینند و حرف استاد رو گوش کنند؟ دانشجوی رشته کشاورزی باید نود درصد وقت خود را در زمین کشاورزی، گلخانه و جاهایی از این قبیل بگذراند. اما همانطور که میدانید سر کلاس مینشیند و حرف استاد را گوش میکند و فکرش در این است که خدایا دو روز دیگر کار من چه میشود و از کجا باید پول در بیاورم. انتظارات خانواده هم از یک طرف فشار را بیشتر میکند.
من نمیدانم که چرا باید حتما یک موضوع که استاد مشخص کرده را به عنوان پایان نامه در نظر گرفت و به دنبال آن از اینور و آنور اینترنت متنهایی جمع کرد که هیچکس آن را نمیخواند. پایان نامهای که به ثمر نرسد و عملی نشود به هیچ دردی نمیخورد. در دوران کارشناسی ارشد هم که برایتان نگویم که استاد دانشجوی ارشد را یک دستگاهی میبیند که صرفاً باید بنویسد و ارائه دهد. این برای سیب زمینی هم قفل است که خودش، خودش را پوست بکند و سرخ کند که این اتفاق برای دانشجوی ایرانی میافتد و مجبورش میکنند این کار را انجام دهد. این پیام برای تمام دانشجویان عزیز و اساتید محترمی است که این متن رو میخوانند: سیستم آموزش ایراد بزرگی دارد و رفع این مشکل بزرگ، کار یکی دو روز نیست و وقت زیادی میخواهد و کسانی که این مشکل را برطرف خواهند کرد، من و شماییم. این مشکلات نباید برای فرزندان ما اتفاق بیافتند و باید جلویش گرفته شود. اما اکنون چه کنیم؟ انتظار بکشیم؟ قطعا نه.
وقتی در آموزش کشور خلا وجود دارد باید خودمان به صورت شخصی این خلا را برای خودمان برطرف کنیم. به عنوان مثال وقتی آموزشها و تدریسها فقط تئوری هستند، ما خودمان باید سراغ بخش عملی ماجرا برویم و به قول معروف باید پیله این قضیه شد چون به مشکل بر خواهیم خورد.
یک خاطرهای از پدرم بگویم و نوشتهام را به پایان برسانم: پدر بنده فارغالتحصیل رشته کامپیوتر از دانشگاه خوارزمی است و معلم میباشد. در ترم چهار به دلیل دغدغهای که داشت سراغ کتابهای درسی هنرستان رفت و با خودش فکر کرد که باید چه چیزهایی را به دانش آموزان درس بدهد. هیچ یک از درسهایی که در کتاب بود را بلد نبود و دانشگاه هیچکدام از این دروس را با آنها کار نکرده بود. فکر کنید یک فارغ التحصیل رشته کامپیوتر با برنامههای آفیس آشنایی نداشته باشد و بلد نباشد، چه اتفاقی می افتد؟ برای همین هم در یک شرکت، خارج از دانشگاه، به صورت رایگان کار کرد، طی کشید و خودش را کوچک کرد تا یاد بگیرد. پس باید خودمان دست به کار شویم وگرنه کار از کار پیش نمیرود و چیزی درست نخواهد شد.
سجاد خواجه صالحانی | کارشناسی مکانیک بیوسیستم