
نگاهي به اشتغال دانشجويان رشتههاي كشاورزي
بحث اشتغال جوانان و یا در مقابلش بحث بیکاری جوانان، از موارد مورد اهمیتی است که عدم توجه درست و اصولی به آن، پدیدههای مخربی را در جامعه، خانواده و کشور به وجود میآورد. در این بین، یکی از مهمترین شاخههای این مبحث که به دلیل ارتباط مستقیم و همچنین غیر مستقیمش با بخشهای دیگر اقتصاد، مورد اهمیت است و تحول در آن میتواند مشکلات زیادی را در اقتصاد حل کند، اشتغال دانش آموختگان رشتههای کشاورزی است. یافتهها نشان میدهند، ظرفیت اشتغال پایدار و مولد بر اساس الگوهای برآوردی در زیر بخشهای کشاورزی، در مقایسه با سایر بخشهای اقتصادی، بر مبنای کشش اشتغال نسبت به سطح زیر کشت، رشد ارزش افزوده، روند فناوری، روند تولید و انباشت سرمایه پایین است. رفع این نقض نیازمند تغییر ترکیب شاغلان و تخصص گرایی و رونق فناوری اطلاعات و ارتباطات همراه با افزایش تعداد دانش آموختگان دانشگاهی در مناطق روستایی و به طور کلی جذب تازه واردان به بازار کار، از طریق انجام سرمایه گذاریهای مکمل دولت، در بخش کشاورزی است و همچنین توانمند سازی زنان و جوانان از طریق آموزشهای فنی و حرفهای در مناطق روستایی نیز، میتواند در بهبود جذب نیروی کار در بخش روستایی و حفظ سطح اشتغال پایدار موثر باشد.
فارغالتحصیلان دانشگاهی در کشور ما معمولا افرادی با انبوهی از معلومات نظری هستند که در روزهای پس از اخذ مدرک تحصیلی برای تعیین مسیر آینده خود دچار سردرگمی میشوند. بیشتر این افراد مهارت لازم برای ورود به بازار کار را ندارند و به دنبال میز و صندلی و فرصت استخدام میگردند و گاه به ناچار در رشتههای غیرتخصصی، نامرتبط و یا بی نیاز به مهارتهای خاص مشغول به کار میشوند. گروه بزرگی از این دانش آموختگان بیکار، افرادی هستند که در رشتههای کشاورزی، محیط زیست و منابع طبیعی مدرک گرفتهاند، اما برای ورود به بازار کار فقط به دانستههای نظری خود اتکا دارند. از سوی دیگر باید اذعان کرد جوانان ما رغبتی به فعالیت در بخش کشاورزی ندارند و اصلاح هرم سنی کشاورزی، مستلزم فراهم کردن فضای ورود کارشناسان جدید و باانگیزه به این بخش و افزایش سطح دانش کشاورزی است. آمارها حاکی از آن است که، دست کم ۳۰ درصد از دانش آموختگان کشاورزی بیکار هستند، همچنین بخش کشاورزی در مقایسه با صنعت و خدمات، کمترین سهم را دارد و مطابق قوانین نائب رئیس کمیسیون کشاورزی مجلس 3000 هزار نفر از فارغ التحصیلان کشاورزی، بیکار هستند. سهم بسیار کم بخش کشاورزی در اشتغال حاکم از این است که تعداد بیشتری از دانش آموختگان کشاورزی در صفحات کاریابی، جوینده شغل هستند. اشتغال فارغ التحصیلان دانشگاهی یکی از مهمترین مشکلات کشور به شمار میرود؛ به گونهای که نیاز است روی این موضوع کار شود.
فعالیت اقتصادی حتی در کارگاهها و شرکتهای تولیدی کوچک، راه حل مناسبی برای اشتغالزایی و همین طور شکوفایی اقتصاد کشور در دراز مدت است، فعالیتهایی که کارآفرینان نیز در سراسر کشور با تکیه بر دانش تخصصی و استفاده از شرایط موجود از آن غفلت نکرده و بسته به تغییرشان، تولیدات و اشتغالزایی قابل قبولی داشتهاند. بیکاری فارغ التحصیلان به دلیل شغلهای رده پایین نیست، بلکه خرید ناکافی، سیاست گذاری اشتباه، نبود تناسب بین تقاضا وعرضه، باعث رشد نرخ بیکاری فارغ التحصیلان شده است. در آخر باید گفت همان طور که اشاره شد، یکی از پیشرفتهای اقتصادی هر جامعه در حال توسعه، کشاورزی است که با توجه به اینکه اشتغال، یکی از مهمترین شاخصههای اقتصاد است و ارتباط تنگاتنگی با آسایش، رفاه و امنیت اجتماعی دارد؛ اما متاسفانه در کشور ما دچار بحران شده است و آمارها، بیانگر این موضوع هستند که در مناطق مختلف، فارغ التحصیلان این رشتهها، جویای کار هستند و برنامه روشنی برای آینده شغلی خود ندارند. کلید حل این مشکل اگر چه از نمای دور، کاری غیر ممکن به نظر میرسد اما ناظر به رهنمودهای مقام معظم رهبری(مدظله العالی) در قانون برنامه ششم توسعه کشور و ضرورت انسجام و یکپارچگی سیاستهای توسعه کشاورزی و روستایی و نقش پررنگ و اساسی کشاورزی در اقتصاد، تایید کننده و تولیگری وزارت جهاد کشاورزی و مراکز مرتبط با آن را در این امر نشان میدهد که گفتنی است، عمل کردن به این رهنمود، بخش کلانی از این مشکلات را حل خواهد کرد.
ساجده امين فر | كارشناسي علوم دامي