یه جمله از "النور روزولت"میگه
«عشق شجاعت میخواهد، اما درد عشق، آتش پاک کنندهای است که تنها عاشقان سخاوتمند معنای آن را میدانند. همه ما افرادی را میشناسیم که آنقدر از درد میترسند که خود را مانند صدفها در یک پوسته بسته میکنند و هیچ چیزی را نمیبخشند و چیزی را هم دریافت نمیکنند، بنابراین کوچک میشوند و تنها یک زندگی مرده را تجربه میکنند»
این جمله برام خیلی آشناست در عشق طرف مقابلت تو رو میشکنه، خرد میکنه،و از این ماجرای سیاه لذت و نشیط زیادی میبره بهش که میگن چرا اینکارو انجام میدی ،میگه شوخی میکنم دلم میخواد، با همین جمله ای رقت آمیز میگذره ،در عشق همچین رفتارای زشت و کثیفی وجود نداره در عشق واقعی طرف با دیدن طرف مقابل دوست داره تغییر کنه ، اگر کم و کاستی داره میمونه اونو درست میکنه،با هر دعوا نمیزاره بره ،در عشق همچنین برابری هست. احترام بزاری، احترام میبینی، محبت کنی محبت میبینی

ولی در این جور عشق های الکی فقط یه نفر ارتکاب میده
دیگران با دیدن این دوتا فکر میکنن تمام خوشی و خوشبختی دنیا فقط برای این دو هست ولی نمیدونن که این خوشحالی ها، ظاهری و پوچ هست آه در این دنیا یک نفر به عشقش میرسه و دیگری از آتش عشقش میسوزد و خاکستر میشود این قانون دنیا هست اصلا با خودمون فکر کردیم چرا همجین قانون مسخره ای هست کسی بهش میرسه و فقط قلبش برای اون یک نفر میتپه و دیگیری دردش رو تحمل میکنه و زندگی براش مثل یک قفس تنگ و نفس گیر میشه .


بله این قانون زندگی هست کسای دیگه هم هستن که برای عشقشون بزرگترین فداکار و میکنن اینجور آدما یک عشق واقعی رو تجربه کردن و خیلی خوب درکشون میکنن
نمیدونم چرا اصلا در مورد این صحبت کردم حس قلبیمو نوشتم چیز مسخره ی هست نخونیدش بهتره فکر کنم خول شدم که اینجور چیزی نوشتم .....