و دلت را بسپار،
به خدایی که در این لحظهی شب،
همهی هوش و حواسش پی توست.
پی یک لحظهی خوابت!
پی یک زلف سیاهت!
و دلت را بسپار،
به خدایی که تو تنها نشوی چون او هست.
و خدایت همهی توست.
دلت را بسپار،
به خدایی که وجودش سبب شادی توست.
شاعر:نرگس عبدی
از شهرستان آبیک
