
علی؛ درد بزرگ تاریخ!
دکتر حسن خلیل خلیلی
وکیل پایه یک دادگستری
علی؛ بزرگمردی که تاریخ را در اعجاب شخصیت خویش فرو برد خود، بزرگترین درد تاریخ است!
درد سکوت آگاهان تاریخ در مقابل ظلمی که فرق بشریت را شکافت! و علی، صدای طنینانداز درد بشریت در سکوت تاریخ است. فرقی که به دست جهل شکافته شد تا در هماره تاریخ، همچون پرچمی بر بلندای ضمیر مصلحتاندیشان و ملاحظهکاران روزگاران و اعصار به اهتزار درآید و طنین اندازد که: سکوت آگاهان و عالمان تاریخ در مقابل بدعتها و زخمها و جراحتهای بشریت، نتیجهای جز شکافتن فرق مصلحان واقعی تاریخ به دست اربابان زر و زور و تزویر ندارد.
آنسان که عدالت با شمشیر تعصب، حق به دست جهل، انقلاب با حربه مصلحت، ایمان با وسوسه تزویر و آگاهی با سیلی زور، در قربانگاه بیتفاوتی و سکوت ذبح میشود؛ محراب، این مقدسترین مظهر عبودیت و بندگی، تبدیل به قتلگاه شریفترین جلوههای انسانیت میگردد.
درد تاریخ، تنهایی علی است. تنهایی نگاهی که استضعاف انسان را برنمیتابد، شکمبارگی دونان و گرسنگی کودکان را تحمل نمیکند، تبعیض را با هر رنگ و لعابی نمیپذیرد و پرده پردهداران دین را در هر لباسی جز عدالت، میدرد. درد و تنهایی علی، از پردهدری آگاهان و تعصب جاهلان است؛ آگاهانی که لذت دنیا مهر سکوت بر دهانشان نهاده و نادانانی که جمود جهل و غرور تعبد گرفتارشان ساخته است.
درد تاریخ، آنگاه به اوج خود میرسد که محراب نیز در خدمت جهل و فریب قرار میگیرد و تبدیل به قربانگاه ایمان، شناخت و مبارزه میگردد. و زالوی تزویر با خرافه جهل در سکوت آنان که وظیفه سخن دارند، حتی محراب را با خون عدالت، رنگین میکند.
علی دردی بر تارک نگونبخت تاریخ است؛ تازیانهای که تاریخ و هر آنکس که میداند و نمیگوید را نوازش میکند؛ سکوت ترسآلود آگاهان را به سخره میگیرد؛ قرآنهای تزویر را بر نیزههای جهل، میدرد و پیشانی ریا را در رستاخیز تاریخ بر خاک مذلت میکشاند و بانگ برمیدارد که:
سوگند به خدای کعبه که رستگار شدم. «فزت و رب الکعبه».