
تمرین انتقادپذیری صنفی
دکتر حسن خلیل خلیلی
وکیل پایه یک دادگستری
انتقادپذیری صنفی؛ نیازمند تمرین، تربیت، شعور و وجدان است، وگرنه کینه توزی و در پی آن انتقام گیری صنفی، پیامد هر نقد صادقانه، دلسوزانه و منصفانه خواهد بود.
باندهای صنفی اگر از درون، تمرین انتقادپذیری نداشته باشند، تبدیل به اولیگارشی خطرناک صنفی خواهند شد و راه را بر هرگونه نقد منصفانه مسدود خواهند ساخت و در پی آن،«ناکارآمدی صنفی» ثمره و نتیجه «خودکامگی صنفی» خواهد شد، نظیر آنچه که در بخشی از مدیریت کلان کشور با گوشت و پوست و استخوان خویش، لمس می کنیم.
یک صنف نباید با سکوت بی معنای خویش، اجازه قدرت گرفتن «باندهای مخوف نقدناپذیر» را در درون خویش فراهم آورد.
نتیجه سکوت صنف هرچه باشد، آثار و پیامدهای منفی ناکارآمدی، دیر یا زود گریبانگیر اعضای صنف خـواهد شد.
اصل آزادی بیان و نقد، اقتضاء دارد که در درون یک صنف، امکان طرح آزاد هرگـونه نقد فراهم گردد تا دلسوزان و آگاهان امکان طرح ایرادات و اشکالات را داشته باشند.
بیان آزاد افکار و طرح پیشنهادات و انتقادات، امکان دستیابی به اهداف صنفی را تسریع خواهد بخشید.