
اپراتورهای صنفی!
دکتر حسن خلیل خلیلی
وکیل پایه یک دادگستری
اپراتورهای صنفی، خطرناکترین بخش یک صنف محسوب می شوند.
برخی در نهاد وکالت، صرفا نقش اپراتور را بازی می کنند! یعنی با پذیرش مسئولیت (ولو انتخابی)، به جای فکر کردن پیرامون دستوراتی که برای آنان از بالا صادر می شود و مقایسه آن با رسالتی که برایش با رأی اعضای صنف انتخاب شده اند، بی محابا دست به اجرای آن می زنند. این افراد در واقع نقش اپراتور را بازی می کنند نه مدیر!
یادم هست در یک مقطعی جوانی کم تجربه در مرکز پیامکهایی را برای بخشی از هیأت مدیره های استانی (بخش رسانه) ارسال کرد و از آنان خواست که برای آئین نامه لایحه استقلال از بین وکلای مرکز رأی جمع کنند. تقریبا اکثر مسئولین رسانه استانها همکاری کردند، بدون آنکه بررسی کنند این پیامک چیست و ماهیتش چه خطراتی برای صنف وکالت دارد. نتیجه اش هم ۳۰۰۰ رأی همکاران مرکز وکلا بود! که البته بسیاری از آنان نیز بعدها اعلام کردند اطلاعی از ماهیت موضوع نداشتند!
اپراتور بودن یعنی بی اراده بودن، یعنی فاقد پویایی و کنجکاوی که لازمه وکالت است، یعنی مطیع بودن، یعنی شیفته حفظ یک عنوان!
ما هر چه بیشتر در پی انتخاب اپراتورها در سپهر صنفی وکالت باشیم، آسیب های بیشتری را باید به انتظار بنشینیم.