چرا اینگونه میکنی؟
چرا در دفتر خاطراتت مینویسی؟
چرا نقاشی میکشی؟
چرا ثبت میکنی؟
چرا تاریخ میگذاری؟
چرا بر روی کاغذ رد میگذاری؟
این کار را میکنی تا از زهر از دست دادن در امان بمانی؟
داری برای خودت دارو میسازی؟
درد مرگ دیگران را برایت آسان میکنی؟
مرگ خودت را...؟
آیا میخواهی زمان را درون جوهر خودکارت بریزی و با ریختن آن بر روی کاغذ آن را منجمد کنی؟
می خواهی نوستالژی را از روی کاغذ بمکی؟
اشک هایت را بنوشی؟
چرا ثبت میکنی؟
می خواهی میراث بسازی؟
برای خودت مینویسی یا برای بچه هایت؟
برای فرشته ی مرگ که نمیدانی کی می آید مینویسی؟
برای ارواح شاعران مینویسی؟
برای خدا مینویسی؟
برای معشوقه ات؟
برای انگشتان یخ زده ات که در برف رها خواهند شد مینویسی؟
ای تو که مینویسی؛چرا مینویسی؟
