ویرگول
ورودثبت نام
Mahshid.rz
Mahshid.rz"داستان گرد"
Mahshid.rz
Mahshid.rz
خواندن ۲ دقیقه·۳ ماه پیش

فنجان و گنجشک

فنجان سفالی گل قرمزی،گوشه ی میز نشسته.

آن را ارزان خریدم. از مغازه ای کوچک در کوچه ای که به دریا ختم می شد.

مغازه ای قدیمی با فضایی کرخت و بوی نم که از دیوار هایش برمیخاست.

یک لامپ ضعیف در آن سوسو میزد و روی اجناس سفالی و چینی نور کم رمقش را پهن میکرد.

صاحب مغازه پیرمردی هفتاد ساله بود که چشم هایش از لبخندی که همیشه میزد خط میشد و چین و چروک های عمیقی روی صورت و دست هایش پیدا بود.

وقتی حرف میزد،خیلی بین حرف هایش مکث میکرد.

فنجان سفالی کوچک مشتم را پر میکرد.

پیرمرد گفت: نقاشی هاش کار خانوممه،ما اینارو باهم می ساختیم. خانمم از گل قرمز خیلی خوشش میومد،اون قوری هارو ببین همشون گل قرمزی ان.

پیرمرد از همسرش میگفت و من به فنجان نگاه میکردم.

برای قهوه خوب بود اما حیفم آمد که لعاب براق سفیدش،تیرگی قهوه را بگیرد.

پیرمرد با شوخ طبعی از اینکه من این فنجان را از قوری مادرش جدا کرده ام گفت.

اما من در قبالش احساس مسئولیت کردم و همین جا روی میز میگذارمش.همیشه از خاک تمیزش میکنم.

داخل آن حلقه و گوشواره هایم را می اندازم.

هرموقع که آن هارا می اندازم،فنجان جیرینگ جیرینگ صدا می دهد.

این گنجشک کوچک چینی که کنار فنجان میگذارم را هم از همان مغازه خریدم.

پشت قفسه در تاریکی تک و تنها نشسته بود و چشم هایش که دو نقطه مشکی بودند در انتظار خریدار به در دوخته شده بود.

آن را برداشتم.

با ناخن به آن زدم،بویش کردم.

بوی رطوبت میداد. روی بال های بسته شده اش دست کشیدم.

وقتی گنجشک را روی میز گذاشتم تا بخرمش،پیرمرد لبخند زد و دوباره چشم هایش خط شدند.

گفت:این پیرترین چیزیه که ساختم،با یه خمیر چینی مرغوب...زنم انقدر ازش خوشش اومد گفت اگه من دیرتر از تو مردم این گنجشک رو با خودم میارم اگه تو دیرتر از من مردی هرجور شده این گنجشک رو با خودت بیار.

ما بین صحبت هایش گنجشک را بین انگشتهایش می چرخاند.

احساساتی شده گفتم:ببخشید،اگه گنجشک فروشی نیست بذارم سرجاش...

خندید. گفت:این چه حرفیه دخترم؟مگه وقتی آدم میمیره چیزی هم میتونه با خودش ببره؟

پیرمرد عاشق اجناسش بود.

انگار روحش با آنچه می ساخت یکی شده بود.

بیشتر بجای گوشت و خون،سفال بود و خمیر چینی و رنگ که او را ساخته بود.

به خانه که رسیدم،گنجشک را کنار فنجان گذاشتم.

چندین مدت بعد وقتی به همان کوچه رفتم. دیدم مغازه خالی شده و پیرمرد دیگر آن جا نیست.

پارچه ای مشکی روی دیوار نصب و عکس اعلامیه اش روی پارچه سوزن شده بود.

به خانه که برگشتم به گنجشک نگاه کردم.

انگار سِحر و جادویی در دلش وجود داشت.

شاید روح پیرمرد بود که درونش جا گرفته بود!

شاید هم من بیش از حد خیال پردازی میکردم.

شب،هنگام خواب صدایی شنیدم.

چیزی به پنجره می خورد.

جلو رفتم و پرده را کنار زدم. گنجشک چینی آنجا بود.

پنجره را باز کردم. دور شدم و نگاهش کردم.

روی پاهایش راه رفت،بال هایش را از هم گشود و به بیرون پنجره پر کشید.

داستانداستان کوتاهرئالیسم جادوییعشقگنجشک
۰
۰
Mahshid.rz
Mahshid.rz
"داستان گرد"
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید