ویرگول
ورودثبت نام
Mahshid.rz
Mahshid.rz"داستان گرد"
Mahshid.rz
Mahshid.rz
خواندن ۵ دقیقه·۱ ماه پیش

فرشته با اسکیت های آبی

"ویفر شکلاتی نیما که تبدیل شده به خوراکی مورد علاقه ی فرشته."
"ویفر شکلاتی نیما که تبدیل شده به خوراکی مورد علاقه ی فرشته."

نه سالم که بود،دوست داشتم اسکیت باز بشم.
مامان و بابا برام یک جفت اسکیت صورتی خریدن که کنارشون پاپیون های اکلیلی داشت.
می پوشیدمشون و می رفتم پارکینگ تا تمرین کنم.
زمین که می خوردم،زانو هام زخم می شدند.
مامان هم برام چسب زخم عروسکی می زد.
بعد چند روز زخم خشک می شد.
زخم رو می کندم.
ردش می خارید.
خرچ
خرچ
خرچ
دوباره با اسکیت ها می رفتم پارکینگ.
داخل پارک محله مون یک پیست درست کردند.
از ساعت پنج عصر ،بچه ها،نوجوون ها حتی بزرگسال هایی که اسکیت میکردن،میومدن تا اسکیت کنن.
من هم به مامان اصرار کردم که بریم‌‌.
مامان گفت اگه که از مدرسه میام مشق هام رو بنویسم.خوب غذا بخورم و بعد از ظهر یکم هم بخوابم.من رو میبره.
موافقت کردم.
وقتی از خواب بعد از ظهر بیدار می شدم،ساعت پنج بود.
می رفتم کنار پنجره و به پارک نگاه می کردم.
گربه ها پای درخت هارو بو میکردن به امید پیدا کردن غذا.
یک پیرزن روی نیمکت می نشست و کتاب می خوند.
اما کمی بعد از ساعت پنج،سر و کله ی اون گروه پیدا می شد.
با دیدنشون سر ذوق می اومدم.
سه تا دختر و دوتا پسر.
دختر ها موهای رنگارنگ داشتند.
لایه هایی آبی در موهای مشکی.یکی موهای صورتی و دیگری رنگی شبیه به طلایی.
از بین دوتا پسر یکیشون باعث می شد،لبخند بزنم.
چشم های سبزی داشت و اسکیت هاش آبی بودند.
همیشه اون اول داشت ویفری شکلاتی رو گاز می زد.
گاهی کلاه سرش می کرد و گاهی نه.
وقتی طره ای از موهاش روی پیشونیش می ریخت،سرش رو تکون میداد تا از داخل چشم هاش بره کنار.
یک نقاشی از اون کشیده بودم.
به دیوار اتاقم زده بودم.
بابام از اون نقاشی خوشش نمیومد.
دقیقه های طولانی دست به کمر می ایستاد و بهش نگاه می کرد تا کشف کنه اون دیگه چه شخصیت خیالیه؟
دوست داشتم اسکیت های بزرگی مثل اون داشتم.
از اون دختر های مو رنگی هم خوشم نمیومد.
چون من هم میتونستم یکی از اون ها باشم و با اون پسر اسکیت کنم.اما خب کوچولو تر بودم.
قد کوچولو.
دست های کوچولو و اون دندون های کوچولو شیری یکی بود یکی نبود مسخره، که دیرتر از بقیه ی بچه ها شروع کرد به افتادن.
و خدایا این اصلا عادلانه نیست!
خورشید رو به غروب رفت.
بالاخره انتظارم به پایان می رسید.
اسکیت هام رو می پوشیدم.
شال و کلاه می کردم و با مامان می رفتیم پارک.
از دور اون رو می دیدم که چطور ماهرانه اسکیت می کرد.
می چرخید و می پرید.
منم می خواستم مثل اون اسکیت کنم.
برای همون بود که دفعات زیادی می خوردم زمین.
به مامان گفتم
"مامان من می خوام با اون ها دوست بشم."
مامان به جاه طلبی من خندید.
فسقلی مثل من چه به دوستی با نوجوون های باحال هجده ساله؟
اما مامان وقتی دید کاملا جدیم،خنده اش محو شد.
"واقعا؟"
"آره."
"اون ها خیلی ازت بزرگترن."
"خب می خوام باهاشون اسکیت بازی کنم."
"باید با همسن و سال هات بازی کنی."
"نازنین تو مدرسه یه دوست کلاس شیشمی داره."
"خب..."
"چه اسکیت های قشنگی!"
سرم رو به سمت صدا برگردوندم.
کسی که حرف مامانم رو قطع کرده بود،کسی نبود جز همون پسره.
با لبخندی که بوی شکلات فندقی می داد.
مهربونی که شبیه بخار نرم چای بود.
میگم مهربون چون واقعا انگار صورتش تجسم مهربونی خدا بود.
با لبخندش،چشم هاش یک خط میشدن و کنارشون چین می افتاد.
الان چی گفت؟
چه اسکیت های قشنگی؟
به مامانم نگاه کردم‌.
مثل وقت هایی که می رفتیم دکتر و دکتر ازم می پرسید.
"کجات درد میکنه؟"
و من به مامانم نگاه می کردم‌.
انگار که اون همه چیز من رو میدونه.
مامان با لبخند بهم نگاه کرد. اما خطاب به اون پسر گفت "ممنون."
به پسره نگاه کردم.
چرا انقدر زیبا بود؟
شاهزاده ی سیندرلا بود؟
حرف مامانم رو تقلید کردم.
"ممنون"
خدا میدونه در همون عالم کودکی چقدر قند تو دلم آب شد وقتی با تحسین به اسکیت هام نگاه می کرد.
"اسمت چیه خانوم کوچولو؟"
لپ هام گرم شدند.
"فرشته"
"پس بال هات کجان؟"
بال های خودت کجان؟
خندیدم.
مامان با خوش رویی گفت "بعضی فرشته ها بال ندارن."
سرم رو از خجالت داخل شال گردنم پایین بردم‌.
"فرشته خیلی دوست داره مثل شما اسکیت بازی کنه."
دست مامان که تو دستم بود رو فشردم.
نمیدونم.شاید دلم نمی خواست این رو بهش بگه.
دلم می خواست فکر کنه من از اون هم اسکیت باز بهتریم.
دلم می خواست تو یک مسابقه ی اسکیت بازی بچرخم و بپرم.
اون هم‌ نگاهم کنه. برق تحسین چشم هاش رو بگیره و من رو بلند کنه و بچرخونه.
چه خیال پردازی های بسی شیرین و احمقانه ای!
"اگه دوست داری دستم رو بگیر تا از اون سراشیبی با اسکیت بریم پایین."
چی؟
رویاهای من دارن به واقعیت می پیوندن یا اون پسر نقاشی شده از کاغذ اومده بیرون؟
تند تند سر تایید تکون دادم.
اون پسر اول از مامانم اجازه گرفت.
مامانم هم اعتماد کرد و گفت "حتما"
دستش رو به طرفم دراز کرد.
ای کاش یک دامن پرنسسی داشتم تا گوشه اش رو می گرفتم بالا و دستش رو می گرفتم.
"بریم فرشته خانوم."
دستم درون دست گرمش گم شد.
برای من آروم اسکیت می کرد.
در حالی که من داشتم تقریبا سریع پاهام رو روی زمین می کشیدم.
یکی از دختر ها گفت
"نیما،میخوایم بریم ذرت مکزیکی بخریم.نمیای؟"
نیما!
چقدر خوشگل‌.
و نه...صبر کن ببینم.
اصلا خوشم نیومد که اون دختر مو آبی اسمش رو صدا زد.
و نه اون نمیاد باهاتون ذرت مکزیکی بخوره.
نیما به نشونه ی نه سر تکون داد و با اون دختر بای بای کرد.
دلم می خواست مداد رنگی هام رو تا آخرین حد تیز کنم و فرو کنم تو چشم های اون دختره.
بله،من فرشته ی نه ساله بودم و با احساساتم و احساساتم با من شوخی نداشتند.
مامان هم پشت سرمون میومد.
به قسمتی از پیست اسکیت رسیدیم که سراشیبی داشت مخصوص سر خوردن با اسکیت و اسکیت برد‌.
"خب،دستم رو محکم بگیر باشه؟"
اگه تو بخوای تا ابد.
با دو تا دستم،دستش رو محکم گرفتم.
چون اگه میوفتادم تا سر حد مرگ خجالت می کشیدم.
گریه می افتادم و اون هم دیگه تحسینم نمی کرد.
شاید هم بهم می گفت "چقدر اسکیت هات زشته!"
"بریم...یک...دو...سه"
با شماره ی سه با سرعت زیاد سر خوردیم پایین.
سرعت خیلی زیاد بود.
برای پاهای اون نه اما برای من چرا.
پاهام در هم پیچ خورد.
صدای مامان رو شنیدم که گفت "مواظب باش."
ثانیه ای در هوا معلق شدم اما نیوفتادم.
شاهزاده ی پریان من رو بلند کرده بود.
مثل یک پرنسس در حال رقص من رو بلند کرد.
دست هاش بازوهام رو نگه داشته بودند و نمی لرزیدند.
من رو بالاتر کشید.
روی شونه هاش گذاشت.
با شوخ طبعی به مامان اطمینان داد "نمیوفتیم مامان"
سرش رو محکم چسبیدم.
موهاش بوی شامپو می دادند.
و منم دلم می خواست اون شامپو رو داشته باشم.
چندبار در حالی که من روی شونه هاش بودم اسکیت کرد و دور پیست چرخید.
اون قدر بلند می خندیدم که متوجه نبودم،مامان هم از روی خنده های من میخنده.
وقتی من رو آخر اسکیت بازی از روی شونه هاش برداشت و روی زمین گذاشت،ناراحت شدم.
مامان از نیما بخاطر اینکه باهام بازی کرد تشکر کرد.
"دخترم از آقا نیما تشکر یادت نره‌."
سرم رو بالا گرفتم‌.
به نیما نگاه کردم.
با هیجانی که مستقیم از داخل دلم بالا میومد و گلوم رو گرم می کرد،با پرروئی تمام گفتم "میشه با من عروسی کنی؟"


داستانداستان کوتاهعشقاسکیت
۹
۶
Mahshid.rz
Mahshid.rz
"داستان گرد"
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید