این جنوب و این مردمان
این کودکان و این خلیج
این اشک ها و این ترس ها
چشم دوخته ام به کرانه ی دریا؛و از او می پرسم می شود در آرامشت غرق شد؟
می شود همانند تو زیر آتش بود اما همچنان به جزر و مد ادامه داد؟
اما به گمانم می شود...
مگر این دریا و این مردمان چاره ای دارند جز جزر و مد؟
