نمیدونم قراره اینجا چی بشه. راستش رو بخواین، نوشتن برام همیشه چیزی بین اشتیاق و اضطرابه.
یه لحظه فکر میکنی جادویی ساختی، لحظهی بعد مطمئنی داری چرت مینویسی. ولی با همهی اینا، باز برمیگردم به نوشتن. چون یه چیزی توش هست که نمیشه ولش کرد.
برای من، موسیقی هم همینه.
موسیقی فقط صدا نیست، یه جور زبان بیکلامه.
اونجا که نمیدونم چطور حرف بزنم، یه ریف گیتار، یه ضربِ درام، یا یه صدای کشدار ویولن دقیقاً همون حرفیه که تو دلم بوده.
موسیقی روحمه، و نوشتن راهیه که سعی میکنم از طریقش با اون روح حرف بزنم.
این وبلاگ قراره همین باشه: یه فضای بین کلمه و صدا. جایی برای تجربه کردن، اشتباه کردن، دوباره برگشتن.
اگه یه روز، یکی از این نوشتهها باعث شد تو هم بخوای چیزی بنویسی، یا یه آهنگ رو جور دیگهای بشنوی، بدون که من به هدفم رسیدم.
تو چی؟ آخرین باری که یه آهنگ یا یه کلمه تکونت داد، کی بود؟✍️🎶✨️
#نویسندگی #موسیقی #خودکاوی #وبلاگنویسی #شروع
