سلام
اسم من ثمین هست.خیلیا به اشتباه می نویسن سمین.پونزده سالمه و هر روز برای خودم یه درگیری و ماجرا دارم.مثل یه جهانگردم که توی شهر های مختلف برای خودش می گرده و گاهی از بعضی شهرا و کشورا سریع عبور می کنه و گاهی هم یه چند روزی خودش رو مهمون می کنه و اقامت می کنه.
میخواستم بگم،چندوقتیه توی یه شهری،اقامت که نه...انگار تبعید شدم.نمی دونم چرا و به چه دلیل.خسته ام و میخوام از این شهر برم.چون یه جهانگردم!کلی جاهای دیگه هم هست که باید ببینم.ولی یه چیزی منو اینجا محکم نگه داشته
توی شهر تاریکی و سردرگمی و خستگی و تنهایی و کلی حس بد دیگه گیر افتادم.و حتی نمی دونم دروازه ی ورودی و خروجی این شهر کجاست.یادم نمیاد کی وارد این شهر شدم.تنها چیزی که میخوام اینه که از اینجا برم
چیزی که بیشتر از همه احساسش می کنم،تنهاییه.اینکه واقعا کسی رو ندارم.دوست زیاد دارم.خداروشکر خانواده کاملی هم دارم.چیزایی که شاید خیلیا نداشته باشن...ولی با وجود همه ی اینا،بازم انگار یه چیزی نیست!انگار یه چیزیو موقعی که بار و بندیل سفرمو می بستم،تو چمدونم نذاشتم.یا شایدم نداشتم که بذارم
شاید همینطوری گاهی اوقات از حال و هوام بگم.حتی اگه هیچکس هم این پست و پست های بعدیمو نخونه،اما حداقل خودم یه جایی حرفامو گفتم
در کل بخوام بگم،دارم دنبال راه خروجی می گردم.به شدت نیاز دارم که اگه کسی تجربه ای در این زمینه داره،کمکم کنه.خیلی ممنون!