ویرگول
ورودثبت نام
asazmaza
asazmaza
asazmaza
asazmaza
خواندن ۲ دقیقه·۵ سال پیش

شاید هم بیشتر از اینکه برای امام زمان تیپ زده باشم برا اون تیپ زده بودم!

بهترین لباس هام رو پوشیدم.شلوار پاچه گشاد جدیدم و مانتوی کوتاه، اون روسریم که طرح چفیه داشت رو هم سرم کردم. به پیشنهاد مامان قرار بود بریم هیئت شمیم تا عیدی شب نیمه شعبان مون رو بگیریم. چهایا (لقب "چهایا" جهت جلو گیری از برده شدن اسم آن شخص مذکر است) برامون عیدی مون رو کنار گذاشته بود. حقیقتا چهایا از وقتی که لاغر شده بود به لیست کراش هام اضافه شده بود.

میدونم تجربه اش کردید همه تون. که وقتی وارد یه مسجد یا امامزاده یا حرم معصومان میشیم قلبمون تند میزنه و نفس مون حبس میشه. فضای دور و اطراف مون فرق میکنه، انگار که تو یه دنیای دیگه ایم. شب قدر و شب نیمه شهبان شب هایی ان که حتی اگه تو خونه بمونی هم احساس میکنی تو حرمی. دیگه چه برسه که بخوای بری بین مردم و ...

توی چهار راه جای وایسادن نبود فقط به اندازه چند ثانیه ای که چراغ قرمز بود اونجا بودیم و بعد حرکت کردیم. مسیر رو که ادامه دادیم جلوی حسینیه کربلایی ها هم خبری بود. اولین دور برگردون ما رو رسوند به باقلوا و چایی جلو حسینیه. تصمیم گرفتم از اونجا تا هیئت پیاده برم. حریف هم که یار و همراه همیشگی من. من و حریف تو چهار راه چهایا رو پیدا نمیکردیم. بابام جای پارک که پیدا کرد حنیف رو بغل گرفت و رفت که بره پیش چهایا. من و حریف هم مثل جوجه اردک دنبالش راه افتادیم. بابا خیلی راحت پیداش کرد و شروع کرد باهاش سلام و احوال پرسی کردن. پیرهن گشادی پوشیده بود و تیپ رسمی زده بود که باعث میشد لاغر تر به نظر برسه. شده بودم مثل بچه هایی که از هیجان یه موضوع نمیتونن سر جاشون وایسن و با شوق به اطرافم و به چهایا نگاه میکردم. موندن مون اونجا چند ثانیه ای بیشتر طول نکشید به خاطر شلوغی خیابون و شلوغی سر چهایا برگشتیم تو ماشین و به سمت خونه حرکت کردیم.

هنوز هم قلبم داره تند میزنه. دو ساعتی میشه که برگشتیم خونه. شام خوردیم و بخش دیگه ای از خونه تکونی رو انجام دادیم. دوست داشتم از حس و حال امشبم چیزی ثبت شده داشته باشم و تصمیم گرفتم اولین متنم رو بنویسم.حقیقتش نمیدونم که این ضربان قلبم برای کیه؟! از طرفی امشب شب نیمه شعبانه و از طرفی هم من رفته بودم تا یه پسر خوشتیپ و مودب رو ببینم.

۲
۰
asazmaza
asazmaza
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید