گزینه انتخاب نوع لباس برای پوشیدن به عنوان یکی از فرصت های اساسی بشر امروزی تلقی می شود. بین آنچه می پوشیم و فردی که هستیم ارتباطی وجود دارد. مانند چیزهای دیگر، لباس و استایل برای همه نوع مردم در افغانستان بیشتر تحت تأثیر تغییرات منظم در سیستم های سیاسی و انواع قوه مقننه و پیامدهای آن به جای تغییر در سبک سفارش پوشاک افغانی است. انواع مختلف ایالت ها و سیستم ها، هر کدام به دنبال یک فلسفه جایگزین، مجموعه ای از مقررات و سبک های لباس را به شهرنشینان افغان تحمیل یا ارتقا دادند.

در طول دهه 1920، لرد امان الله در یک تلاش بمباران شده، فرمانروای اصلی افغانستان بود که استانداردهای جدید لباس را در کابل تحمیل کرد. او پس از بازگشت از دیدار واقعی خود در سال 1928، از مردان افغان خواست که در مناطق دولتی کابل کت و شلوار و کلاه به سبک غربی بپوشند. به همین ترتیب، او برای پایان دادن به قطع ارتباط بانوان و لغو کفن به عنوان جزئی از تغییرات اجتماعی خود فشار آورد. فرهنگ مرسوم افغانستان برخلاف افکار اصلاح طلبانه حاکم، به ویژه آنهایی که با آزادی زنان مرتبط بود، مخالفت کرد و باعث خیزش هایی شد که او را مجبور به ترک کرد.
اداره مشاهبان (1929 تا 1978) با بهره گیری از بینش بمباران شده امان الله خان، با فرهنگ متعارف افغانستان با هوشیاری برخورد کرد. آنها برنامه های تغییر اجتماعی قابل توجهی را که می تواند مستقیماً بر زندگی افراد تأثیر بگذارد، به ویژه در مناطق روستایی که در آن افراد به طور استثنایی در روابط اجتماعی خود معتدل و مستقل بودند و از مانع تراشی فوری دولت در مسائل خود بیزار بودند، پذیرفتند. با این وجود، این زمان طولانی هماهنگی در افغانستان به دولت و مردم کلان شهرها فرصتی داد تا لباس و سلیقه را تقویت کنند. حاکم، سربازان و مقامات دولتی در حال حاضر لباس های غربی می پوشیدند. داود، رهبر ارشد ایالت، حجاب اجباری را با نشستن همسران خانواده برجسته و روحانیون بلندپایه دولتی که در بقایای ارزیاب در راهپیمایی روز ملی در سال 1959 آشکار شده بود، پایان داد، جایی که همه می توانستند آنها را ببینند. او نمایندگان میانه رو که مخالف آن بودند دستگیر کرد و آنها را به بی عدالتی متهم کرد.
تغییر قابل توجهی در طراحی در طول استاندارد حزب دموکراتیک خلق افغانستان (1978 تا 1992) و نفوذ ارتش سرخ به افغانستان (1979 - 1989) رخ داد. اقتدار عمومی تلاش کرد تا تغییرات اجتماعی را از جمله به خدمت گرفتن مردان جوان و بانوان جوان تا مدرسه کمکی تغییر دهد. پوشش عمدی شد، سرمایه گذاری خانم ها به طور گسترده در مسائل قانون گذاری، کمک های مشترک، آموزش، موسیقی، صنایع دستی، فیلم و زمینه های مختلف گسترش یافت. با گسترش علاقه خانمها و خانمهای جوان به فعالیتهای عمومی و کمک به مهاجرت از اتحاد جماهیر شوروی و همچنین بهبود در بیان و فیلم، طراحی و لباس به سرعت پیشرفت کرد تا جایی که خانمها و خانمهای جوان شروع به پوشیدن دامن کردند و آقایان نیز لباسهای غربی را شروع کردند. در مورد مدل موی تقلید از بیتلز در کابل. این پیشرفتها، به هر حال، محدود به کابل بود و عموماً از زنان و مردان در مقامات دولتی، افراد حزبی، دانشآموزان و متخصصان استفاده میکرد که تغییرات را پذیرفتند.
امروزه، تعداد زیادی از نوجوانان افغان به آن دوره حسادتمیکنند و با شنیدن داستانهایی از افراد مسن خود، نگاه کردن به عکسها یا تماشای حسابهای رادیو و تلویزیون ملی که توسط رادیو و تلویزیون ملی تاریخ نگاری شده یا محافظت شده است، نگاهی نوستالژیک به ارتقای اجتماعی آن دوران در تاریخ افغانستان دارند. اشخاص حقیقی.