من از قونیه می آیم هنوز از کوچه های غربت این شهر صدای او ملول از دیو و دد دنبال انسان باز می آید دلم آغشته ی اندوه این تنهای تلخ است مرا یارای گفتن نیست تو را گوش شنفتن هست ؟!!
