ما باهمه فرق داريم . دوست داربم كارى كه خودمون دوست داريم رو انجام بديم از يك طرف والدين و بزرگ ترها نميزارن . بعضى وقتا كارايى ميكنيم كه مجبوريم ازشون مخفى كنيم . ما الان توى يه سنى هستيم كه خيلى حساس ميشيم رو تمام جزئيات حساس ميشيم

روى لباس خريدن ، روى اخلاق ، روى احساسات ، وخيلو چيز هاى ديگه كه ما نميدونيم.
ما چيز هايى داريك كه بقيه دركى ازش ندارن . ما دوست داريم توى جمع هاى خانوادگى ديده بشيم يا بهمون توجه بشه .
اما بعضى وقتا ابن كار ها مارو به يك دختر/پسر خود شيفته در مياره .
ميخواستم بهتون بگم كه نبايد به اين كارا عادت كرد نبايد تمام احساسات رو روى خودمون بزاريم
اما ميخوايتم اينو به پدر و مادر ها بگم كه ما با همه فرق داريم دوست داريم لباس ها ، كار هايى كه دوست داريم رو انجام بديم.پس قدر ما فرسته هاى روى زمين رو بدونين و تمام ✋?
شما به پدر و مادراتون چى دوست دارين بگين كه اونا درك نميكنن ؟