شغل سخت

به وجناتش نمی خورد، وانت پیکان داشته باشد، مسئول دفتر بار نگاهی عمیق در چهره اش انداخت، بعد از دیدن کارت شناسایی و پر کردن فرم مربوط به بار، او را راهنمایی کرد، احمد از دفتر باربری به آدرس بار رفت، آدرس برخلاف تصورش چندان نزدیک نبود، برنامه روزانه اش به هم خورده بود، خانمش هم نگران بود و تماس گرفت که «مگر قرار نبود خبر بدهی که با هم برویم؟» به همسرش گفت: «راه زیاد بود نمی­دونستم اینقدر دوره. نزدیک شدم تماس می گیرم.»

در این راه طولانی که تصورش را هم نمی کرد، به اینکه چرا سوار این ماشین است فکر کرد؛ می خواست برای جوانی کاری دست و پا کند، خودش گفت اگر یک وانت پیکان بخری من روی آن کار می کنم تا خرج زن و بچه ام را دربیاورم. چند بار از او پرسید و او جواب مثبت داد اما جوان بعد از اینکه یک شب ماشین را برده بود نپذیرفته بود.» به همین خاطر احمد گرفتار یک وانت پیکان شده بود. غرق در افکارش بود که با صدای نرم افزاری که روی موبایلش نصب کرده بود متوجه شد به محل بار رسیده است، بعد از نشان دادن برگه با کمک کارگران بار را در ماشین گذاشت، صدای نفس هایش بلند شده بود، از شیر آب، آبی به سر و صورتش زد و جرعه ای آب نوشید، آب هم گرم بود، از محکم بسته شدن بار که مطمئن شدند برگه را گرفت، سوار ماشین شد و راه افتاد.

نزدیک خانه که رسید، به خانمش زنگ زد، او بساط ناهار را آماده کرده بود تا در کنار کار یک با هم بودن عاشقانه هم داشته باشند، نزدیک خانه منتظر ماند تا احمد رسید، سریع در ماشین را باز کرد و روی صندلی نشست، وانت پیکان ماشین راحتی نبود اما کنار هم بودن هم مزه خودش را داشت، با نگاهی به همسرش متوجه شدت خستگی او شد، یک شکلات برایش باز کرد و در دهانش گذاشت.

مشخص بود، خیلی خسته است، اما باید مسیری را می رفتند و در جایی مناسب سفره ناهار را می انداختند و ناهار می خوردند، به زیارتگاهی رسیدند، جای مناسبی بود، اما نباید از ماشین دور می شدند چون امانت مردم در ماشین بود و باید مواظب بودند، برای زیارت هم جداگانه رفتند، بعد از صرف ناهار سوار ماشین شدند تا به راه خود ادامه دهند، بعد از ساعتی تاریکی هوا رانندگی را سخت تر کرد، قسمت هایی از جاده تاریک و ظلمانی بود، توقفی دیگر برای خواندن نماز کردند آن هم در حالی که مواظب ماشین بودند، به ساعت نگاه کرد، باید تا آخر شب بار را می رساندند، بعد از خوردن میوه ای راه افتادند، در این جاده تاریک حرکت ماشین هر لحظه آهسته تر می شد، خانم به همسرش نگاه کرد، از این که در این حد آرام می رود تعجب کرده بود اما خوشحال بود که تند نمی روند انگار با آهسته رفتن آرامشش بیشتر بود، کم کم  به این آهسته رفتن مشکوک شد، مرد در دلش نگران بود اما به روی خودش نمی آورد و می خواست اضطرابی ایجاد نکند، به جایی رسیدند که چند نفر برای کسب و کار و فروش غذای خانگی بساط پهن کرده بودند، از آن ها سوال کرد: «پمپ بنزین کجاست؟» باید جلوتر می رفتند نگرانی در چهره خانمش هم آشکار شد و پرسید: «بنزین نداریم؟! ما چطور می رویم؟! چرا این مسیر را اینقدر آهسته آمدیم...» مرد سکوت را ترجیح داد مسیری را طی کردند تا به پمپ بنزین نزدیک شدند که مرد گفت: «بله بنزین ته کشیده بود، جاده کمی سرازیری داشت و من برای اینکه در آن تاریکی شب در جاده نمانیم با دنده خلص ماشین را تا اینجا رساندم.» بنزین را که در ماشین زد، ماشین جان تازه ای گرفت و حرکت تند را به سمت مقصد شروع کردند.

 تازه فهمیدند رانندگی و حمل بار چه شغل سختی است و چه سختی هایی دارد.

با این  داستانِ #دنده_عقب_به_گذشته ، گذری بر شغل رانندگی نمودیم.