آدم های کمی هستند که میدانند؛
تنهایی یکـ نفر حرمت دارد،
همین طور بی هوا سرشان را پایین نمی اندازند و بپرند وسطِ تنهایی آن فرد ..
چون خوب میدانند که اگر آمدند؛
باید بمانند،
تا آخرش باید بمانند،
آنقدر که دیگر تنهایی وجود نداشته باشد ..
وگرنه مسافرها همیشه موقع خداحافظی، تنهایی را هزار برابر میکنند...??
