سخنرانی بنیامین نتانیاهو در سازمان ملل بهشدت وحشیانه بود. از حملاتش و کشتن آدمها حرف میزد و به آن افتخار میکرد؛ همانجایی که پیجر را به نمایش گذاشت. درباره اشغال بخشهایی از خاک سوریه میگوید: «اگر جرئت دارید، اقدام کنید.» به قطر و ترکیه و انگلیس و فرانسه میتازد و در نهایت، کشتار دهها هزار انسان و مرگ اینهمه کودک در غزه را توجیه میکند.
اما مسئله فقط اینها نیست.
نتانیاهو از خون جوانان ما حرف میزند؛ از آزادی مردم ایران میگوید و تلاش میکند خودش را در کنار جنبشی قرار دهد که برای رهایی از جمهوری اسلامی مبارزه میکند. انگار قرار است خونهایی که به ناحق ریخته شدهاند، به ابزاری برای پیشبرد اهداف او تبدیل شوند.
و معلوم نیست چقدر از این حرفها واقعاً از سر حمایت از مردم ایران است و چقدر میتواند بخشی از یک عملیات تبلیغاتی باشد. اگر بهراستی نگران مردم ما هستید، به وزیر جنگتان بگویید از هدف قرار دادن زیرساختهای انرژی ما حرف نزند. اگر واقعاً نگران ما هستید، ما را نکشید و به ما حمله نکنید.مشابه این مسئله را در مورد غزه هم دیدهایم؛ جایی که اسرائیل بارها از مبارزه برای امنیت و دفاع از مردم حرف زد، اما نتیجه، ویرانی و مرگ شمار بزرگی از غیرنظامیان بود.
نتانیاهو در سخنرانیاش از جشن گرفتن در کنار مردم ایران حرف زد. اما پاسخ ما روشن است: ما برای آزادی تلاش میکنیم، همواره و همیشه. تاریخ ثابت کرده است که بنای ظلم سست است و روزی ویران خواهد شد و ما مردم پیروز خواهیم شد؛ اما نه برای اینکه روزی در کنار شما جشن بگیریم.اجازه نمیدهیم خون بچههای ما بازیچه سیاستهای جنگطلبانه و وحشیانه شما شود؛ خونهایی که بر زمین ریخته شدهاند تا روزی آزادی را ببینیم، نه اینکه دستمایه ادامه جنگ و قدرتطلبی دیگران شوند.جوانان ما کشته نشدند تا خونشان دستاویزی شود برای توجیه بمباران و ریختن خون دیگران؛ تا مرگ آنان بهانهای باشد برای آنکه کودکان دیگری نیز قربانی جنگ شوند.
وای به حال دنیایی که در آن، تریبون سازمان ملل به جای آنکه محل گفتوگو و تلاش برای صلح باشد، به صحنهای برای توهین به رهبران کشورهای دیگر و توجیه کشتار انسانها تبدیل میشود.
باید دنیا را رنگی ببینیم، نه سیاه و سفید. جمهوری اسلامی جنایت کرده، اما این دلیل نمیشود که دشمن آن جنایت نکرده باشد. نمیشود جنایتهای جمهوری اسلامی را دید و از جنایتهای اسرائیل چشم پوشید. نمیشود به نام آزادی، کشتار انسانها را توجیه کرد.
از دید من، تروریست کسی است که انسانی بیگناه را میکشد؛ و نتانیاهو و جمهوری اسلامی در تمام این سالهای اخیر، بارها همین کار را کردهاند.
جالب اینجاست که هر دو در سخنرانیهایشان در سازمان ملل درباره ملت دیگری سخن میگویند؛ پزشکیان از غزه میگوید و نتانیاهو از ایران. انگار هر دو فراموش کردهاند که پیش از هر چیز باید درباره رنج و سرنوشت مردمی که خودشان بر آنها حکومت میکنند پاسخگو باشند.جمهوری اسلامی و اسرائیل، هر دو باید نقد شوند و هر دو باید متوقف شوند.
شما لکه ننگی بر تاریخ تمدن بشری هستید. امیدوارم دنیا بتواند ماشین جنگی دولت راستگرای افراطی نتانیاهو را متوقف کند و ما مردم ایران نیز روزی بتوانیم بنای کج و زشت استبداد را از پایه برچینیم و آزادی را بر ویرانههای آن بنا کنیم.
آزادی مردم ایران نه به جمهوری اسلامی تعلق دارد و نه به نتانیاهو. این آزادی متعلق به خود مردم ایران است.