بالِشتت رو خوب تربیت نکردی؛
همه نجوا های دیشبت رو بهم گفت؛
از دستت شاکی بود که چرا اینقده با اَشکات خیسش کردی؛
منم از غر زدناش اعصابم خورد شد و پَرپَرش کردم؛
فدای سرم?
اصن تا وقتی شونه من هست چه نیازی به بالشت داری تو.