مجله علمی Frontiers in Psychology پژوهشی در مورد فمینیسم منتشر کرده است که احتمالاً بحث برانگیز است. این مطالعه پیشنهاد می کند که فعالان فمینیست زنانی با خصایص مردانه هستند. این افراد در دوران جنینی شان در معرض میزان بالاتری از تستوسترون درون رحمی قرار گرفته و به همین دلیل در مقایسه با عموم زنان ویژگیهای مردانه تری را به نمایش می گذارند. گای مدیسون از دانشگاه Umea و همکارانش در مطالعه خود نوشتند: مشخص شده است که تفاوت بین طول انگشت اشاره و طول انگشت حلقه (نسبت 2D: 4D ) شاخص قابل اعتمادی برای میزان مواجهه با تستوسترون درون رحمی است. مدیسون و همکارانش این نسبت را برای 35 شرکت کننده ی یک کنفرانس فمینیستی در سوئد اندازه گیری کردند. محققان همچنین ویژگی های شخصیتی مربوط به سلطه اجتماعی را نیز با استفاده از تستهای مخصوص در این افراد سنجیدند. مدیسون و همکارانش دریافتند که میانگین 2D: 4D این شرکت کنندگان کمتر از حد معمول زنانه و نزدیک به حد معمول مردانه است. این شاخص برای فعالان فمینیست در مقایسه با عموم زنان به طور قابل توجهی کوچکتر (یعنی مردانه تر) بود. براوردها نشان میدهد زنان فمنیست با عموم زنان تا میزان 30٪ در نسبت مواجهه درون رحمی با تستوسترون اختلاف دارند. البته این صرفا یک یافته آماری ست و به این معنی نیست که تک تک فمنیست ها در دوران جنینی شان چنین مواجهه ای با مقادیر بالای تستوسترون داشته اند. همچنین این افراد در تستهای شخصیتی نیز امتیازات بالاتری از نظر ویژگیهای سلطه اجتماعی دریافت کردند.
محققان پیشنهاد می کنند فعالانی که نگرش ها و اعتقادات فمینیستی را شکل می دهند ، معمولاً از نظر فیزیولوژیکی و روانشناختی مردانگی بیشتری نسبت به آنچه در زنان معمول است ، دارند. این ممکن است به عنوان مثال اعتقاد آنها به تعویض نقشهای جنسیتی را توضیح دهد ، زیرا آنها رفتارها و علایق زنان معمولی را غیرقابل درک و مغایر با ترجیحات مردانه تر خودشان تلقی می کنند.
منبع:
https://www.psypost.org/2014/10/researchers-find-evidence-feminists-masculinized-females-theory-28522#