ویرگول
ورودثبت نام
Joojeye_motarez
Joojeye_motarez
Joojeye_motarez
Joojeye_motarez
خواندن ۳ دقیقه·۵ سال پیش

افسانه ی male guilt و قربانی انگاری تاریخی زنان

فمنیست‌ها درباره ی تاریخ چند هزار سال گذشته که دوره‌ "ظهور پدرسالاری" بوده، صحبت می‌کنند و قصد دارند تصوری کاملاً ساختگی از تاریخ را بیافرینند. ماریا گیمبوتاس (۱۹۲۱_۱۹۹۴)، باستانشناس فمنیست، ادعا می‌کرد، اروپای نوسنگی قبل از آنکه در بیش از چهار هزار سال پیش، مورد تاخت و تاز مهاجمان ددمنش و مرد سالار هند و اروپایی واقع شود، از جامعه‌ای آرام، مساوات طلب و توأم با برابری جنسیت؛ اما زن محور بهره‌مند بوده است. نظریه‌ تاریخی او صورت دیگری از افسانه‌ "بهشت گمشده" است. در این روایت جدید، نژاد بشر  به خاطر گناهان مردان، نه زنان، طرد می‌شود؛ در روایت سِفر پیدایش، ممکن است زن ابتدا گناه کرده باشد ولی هر دو مرتکب جرم شدند. توجه کنید که در قصه‌ فمینیستی، مردان به تنهایی مسئول شر، و زنان نماینده‌ هر خوبی هستند. ایدئولوژی آنها بر پایه تلقین male guilt بنا نهاده شده است. هیچ شخص معقولی نمی‌تواند برابری اخلاقی زنان و مردان را انکار کند اما این دقیقاً چیزی است که فمنیسم معاصر می‌کوشد آن را نفی کند. بعضی‌ از آنها به صراحت می‌گویند: «زنان از نظر اخلاقی، جنس برتر هستند.» برخی دیگر این ادعای صریح را علی‌رغم اینکه در دل همه نوشته‌های فمنیستی نهفته است، با ترسیم پی‌در‌پی مردان به عنوان استثمارگران بی‌رحم، و زنان به منزله قربانیان معصوم، انکار می‌کنند. چگونه ممکن است کسی ادعا کند به "برابری اخلاقی" دو گروه معتقد است و در عین‌حال بر این عقیده باشد که در تمام جوامعی که تاکنون وجود داشته‌اند، یکی از آن دو دیگری را مورد "استثمار" و "ستم" قرار داده است. لفاظی جنبش فمنیسم، تاریخ را سناریویی غم‌انگیز از ستمدیدگی و انقیاد بی‌پایان زنان در جهت منفعت خودخواهانه مردان تصویر می‌کند. (اینکه مردان ممکن است خودشان گروه "قربانی" باشند، با توجه به اینکه آن‌ها، 100درصد گوشت دم توپ هر نبردی را در تاریخ تأمین کرده‌‌اند، چندان موضوع شایان توجهی نیست)؛ اما ترسیم زنان به عنوان قربانی ابدی به خصوص امروزه، از بررسی دقیق منتقدانه به دور نمی‌ماند. هر آنچه حقوق که زنان در نقاط مختلف تاریخی نداشته‌اند، از قبیل حق رأی، نوعاً مردان فقط اندک زمانی پیشتر به دست آورده بوده‌اند. در بیشتر دوران تاریخی، هیچ کس،‌ بجز نخبگان حاکم، حقی نداشته است. پژوهش ها نشان میدهند اگر مردی به ارتکاب جرمی محکوم شود، به طور متوسط بیش از 50 درصد دیرتر از زنی که مرتکب همان‌گونه جرم شده، دوره محکومیت خود را به پایان می‌رساند و مرد زندانی 10 برابر بیشتر از زن زندانی احتمال دارد در زندان بمیرد. نرخ خودکشی مردان چهار برابر بیشتر از زنان است. 24 شغل از 25 شغلی که در رتبه‌بندی سالنامه‌ مشاغل در ردیف "بدترین" وضعیت پرداخت و شرایط کاری قرار دارند، دارای یک نقطه مشترک هستند، همه آن‌ها 95 درصد تا 100 درصد مرد هستند. از کشته‌شدگان در سوانح مربوط به کار، 94 درصد مرد هستند، همان طور که 96 درصد کشته شدگان جنگ خلیج، مرد بودند. اگر مردان همه چیز را طوری ترتیب داده‌ باشند که این قدر برای خودشان فوق‌العاده باشد، پس چرا نرخ مرگ و میر،‌ قطع عضو، قتل یا خودکشی آن‌ها بسیار بیشتر از زنان است؟ با نادیده گرفتن حقایق ناراحت‌کننده‌ای از قبیل موارد فوق، فمنیست‌ها همچنان به ترویج این افسانه ادامه می‌دهند که زنان، "قربانی" جامعه غیر عادلانه‌ای هستند که مردان قدرتمند و بی‌عاطفه، آن را ایجاد کرده‌اند و در جهت منفعت شخصی خودشان اداره می‌کنند.

رابرت شیفر


۰
۰
Joojeye_motarez
Joojeye_motarez
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید