#یادداشت_تحلیلی
✍️ مهدی امیدی
آیه شریف «أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ» برای ما تنها یک آیه نبود؛ یک «نقشه راه» بود. اما امروز وقتی به چهرههای سیاسی نظام مینگریم، گویی این نقشه راه را گم کردهاند یا به عمد، جهت آن را تغییر دادهاند. امروز شاهد پارادوکسی هولناک هستیم: خشمگین بر منتقدانِ دلسوز و بسیار نرم و مصلحتطلب در برابر کسانی که روزها بر سر آنها شعار میدادند!
پرسش اصلی اینجاست: شما در معیت امام بودید یا در معیت منافع خود؟
ما شاهد بودیم که چگونه برخی از شما، از جمله چهرههایی که امروز در جایگاههای کلیدی مانند ریاست مجلس یا ریاستجمهوری قرار دارند، از شعارهای «مقاومت» و «ایستادگی» به ابزاری برای «تطبیق با شرایط» و «مذاکرههای مصلحتطلبانه» تبدیل شدهاند. اما نکته تلخ اینجاست: این تغییر رویکرد، نه برای نجات ملت، بلکه برای حفظ کرسیهای خود بوده است.
قالیباف و پزشکیان؛ میان «ادای انقلابی بودن» و «واقعیتِ مصلحتاندیشی»
آیا آنچه امروز از برخی مسئولان میبینیم، همان خلوصِ روزهای اول است؟ جایی که چهرهها از غبارِ #خط_مقدم پوشیده شده بود؟ خیر. امروز ما با چهرههایی روبرو هستیم که «رنگ و ریا» را با «سیاستمداری» اشتباه گرفتهاند.
وقتی از «وحدت» دم میزنید، اما چماقی در دست دارید که تنها بر سرِ منتقدانِ نظام و کسانی که صدای حق میزنند فرود میآید، بدانید که شما دشمنِ وحدت واقعی هستید. وحدتی که بر پایه ترس و سرکوب باشد، وحدت نیست؛ بلکه «اجبارِ صلحگونه» است که تنها به شکوهِ قدرت شما میافزاید، نه به عزتِ ملت.
اشکهای ریاکارانه در مقابل دوربینها، وقتی از رفاقت با سرداران شهید میگویید، دیگر بر دلِ مردم نمینشیند. مردم به خوبی تشخیص میدهند که چه کسی واقعاً در خونِ شهدا غوطه میخورد و چه کسی از نامِ شهید، برای پوشاندنِ «منیت» و «بغضهای سیاسی» خود استفاده میکند.
از «خلوص» به «إنقلت»
در دورانِ گذشتۀ مبارزات، «إنقلت» (بحثهای بیهوده و جدلهای مصلحتاندیشانه) جایی نداشت. اما امروز، سیاستِ برخی مسئولان، تنها هنرِ «توجیه کردن» است. توجیهِ دست دادن با دشمن، توجیهِ نادیده گرفتنِ حقِ مردم، و توجیهِ تغییرِ جهت از مسیرِ اصیلِ انقلاب به سمتِ مصلحتهایِ تنگ و تاریکِ شخصی.
نتیجهگیری تلخ
ای مسئولانی که امروز در صدر نشستهاید: اگر خشم شما از منتقد است و نرمی شما در برابر دشمن، بدانید که از مسیرِ «رَسُولُ اللَّهِ» دور شدهاید. شما که دیگر مردم، اداهایتان را باور نمیکنند و در چشمانتان به جای «خلوص»، «ریا» میبینند، باید بدانید که بزرگترین شکستِ یک نظام، وقتی است که مسئولانش، «#دشمن_شاد» میشوند.
دشمن وقتی میبیند که مربیانِ انقلاب، خود به چالشهای داخلی و شکاف میان ملت و حکومت دامن میزنند، میخندد. و این خندهی دشمن، سنگینترین حکمِ تاریخ برای شما خواهد بود.