رها کن

نه میتونم جلوت این بحثه رو بازش کنم نه غرور اجازه میداد حرفی به زبون بیاری

مشکل از ما نبود گاهی درست ترین آدم در اشتباه ترین زمان ممکن جلوی پات قرار میگیره. هر چقدرم که اهل مبارزه و جنگیدن تا نفس آخر باشی با دست تقدیر نمیشه جنگید. باید گاهی تسلیم شد . باید رها کرد.

روزگار اینطور چینده و ما فقط بازیگرای این بازی هستیم یه وقتا باید با قلبت بجنگی که فقط دووم بیاری که از ساختمون هشت طبقه پرواز نکنی سمت پایین .

دیروز بعد از چندین روز سیگار روشن کردم اما اصلا شبیه اون سیگارایی نبود که میشستیم روی پله و میکشیدیم، دودشو که میدادم تو ریه هام میسوخت انگار طعمش هم عجیب بود انگار که خیلی سنگین بود مثل نگاه های روز آخرت که دلیلشو نفهمیدم. شاید چون از تک تک آدمایی که اونجا بودن متنفر بودی حتی من.

دوران عجیبی بود انگار تازه داشتم نوجوونی رو تجربه میکردم کمی هیجان و شادی و احساسات قشنگ با کلی تجربه و درس از زندگی که من امروز رو با من سه ماه پیش کلی متفاوت کرده. زندگی از امروز به بعد برام معنای تازه ای داره و یه چیز متفاوته.

دو