مثل همیشه یک عده در مناصب مختلف منتظرند کلیدواژهی جذابی از راه برسد تا هرچه فعالیت و دانسته دارند را به آن وصله بزنند و بلندگوهای توصیهگر را بلند کنند؛ در این وسط، این کلمه میمونه و حوضش. در حال حاضر یکی از این کلیدواژگان جذاب، حکمرانی هست؛ که ما در حال حاضر بصورت گام به گام میخواهیم وارد دریایش شویم و بلکه غرق شویم...
حکمرانی(Governance) موضوعی است میان رشته ای برآمده از رشتههایی همچون حقوق، جامعه شناسی، مدیریت، اقتصاد، روانشناسی و علوم سیاسی. کلمه حکمرانی ترکیبی از دو واژه حکم+ راندن است؛ و اساسا با حکومت (Goverment) و دولت (state) تفاوت دارد.
از نظر اصطلاحی، تعریف جامعش یعنی:
حکمرانی یک سیستم کلان از فرآیندهای نظامند رفت و برگشتی از سیاستگذاری، قانوننگاری و ساختارسازی است که با انجام تصمیمگیری، تنظیمگری، تسهیلگری و ارائه خدمات برای عموم مردم در جهت اهداف تعریف شده خود در یک سازمان یا یک کشور قدم بر میدارد.
برداشتهای مختلفی تاکنون از حکمرانی شده است:
1. یک حاکمیت نظام یافته 2. یک خط مشی گذار 3. یک حکومت خوب 4. یک حکمرانی سالم 5. یک حکمرانی مدرن 6. یک حکمرانی بدون حکومت 7. یک حکمرانی متعالی
هر حکمرانی دارای مبانی عام فلسفی، اصول ایدئولوژی، ارکان، وظایف، قلمرو، متولی و سبکهایی است که در نوشتارهای بعدی به آن می پردازیم.
حداقل کاربرد بحثهایمان در بحث های شفافیت، مطالبهگری و مبارزه با فساد، مشارکت مردم، تعارض منافع و ... آشکار میشود.