برای دلم
برای دلم
میدانم خستهای،
از دنیا، از آدمها، از خودت حتی…
اما بیا یک لحظه چشم ببند و به یاد بیاور:
همان دلی که بارها شکست،
باز هم توانست دوست بدارد...
همان چشمی که بارها گریست،
باز هم خندید، بیهیچ دلیلی.
تو از جنس ریشهای…
اگر هزار بار بیفتی،
باز هم در خاک سخت، راهی برای جوانه پیدا میکنی.
پس اگر امروزت ابریست،
باور کن آفتاب در راه است…
شاید آهسته، شاید خجالتی...امامی رسد.
اما میرسد.