
روایات از قرائت ها
سوره مریم آیه 19:
قرائت حفص : قَالَ إِنَّمَا أَنَا رَسُولُ رَبِّکِ لِأَهَبَ لَکِ غُلَامًا زَکیا
قرائت ورش : قال أنما أنا رسول ربک إلیک لیهب لک غلاماً زکیاً.
قرائت دیگر: قال أنما أنا رسول ربک إلیک أمرنی أن أهب لک غلاماً زکیاً
هر سه قرائت از فرشته ای سخن می گویند که به حضرت مریم(س) گفت همانا من فرستاده پروردگارت هستم به سوی تو، تا به تو پسر پاکیزه ای ببخشم. قرائت سوم که از قرائات متروک است، یک امرنی أن توضیحی دارد که معنا تغییر نمی کند: گفت همانا من فرستاده پروردگارت هستم به سوی تو، مرا امر کرد که به تو پسر پاکیزه ای ببخشم. هیچ تفاوتی بین آنچه از این سه قرائت می فهمیم وجود ندارد.
سوره مریم آیه 25:
قرائت حفص:
وَ هُزِّى إِلَیکِ بجِذْع ِ النَّخْلَةِ تُسَاقِطْ عَلَیک رُطَبًا جَنِیا
قرائت حمزة، الأعمش:
و هزی إلیک بجزع النخلة تَسَاقط علیک رطباً جنیا
قرائت عاصم، الکسائی، الأعمش:
و هزی إلیک بجزع النخلة یسّاقط علیک رطباً جنیا
قرائت أبو ناهیک، أبو حی:
و هزی إلیک بجزع النخلة تسقط علیک رطباً جنیا
کتاب الأعراب للنحاس:
و هزی إلیک بجزع النخلة نٌساقِط علیک رطباً جنیا
قرائت مسروق:
و هزی إلیک بجزع النخلة یساقِط علیک رطباً جنیا
قرائت أبو حی
و هزی إلیک بجزع النخلة تَسقُط علیک رطباً جنیا
قرائت أبو حی
و هزی إلیک بجزع النخلة یسقُط علیک رطباً جنیا
قرائت أبو حی
و هزی إلیک بجزع النخلة تتساقط علیک رطباً جنیا
قرائت أبو الأسمال
و هزی إلیک بجزع النخلة یسقط علیک رطباً جنیا
اختلاف فقط بر سر فعل تُساقط است، که در تمام شکلهایی که در قرائات مختلف آمده است، معنای یکسانی دارد، و جمله اینگونه ترجمه می شود: "و این تنه نخل را به طرف خود تکان ده، رطب تازه اى بر تو فرو مى ریزد"
سوره مریم، آیه 26:
قرائت حفص:
فَکلُِى وَ اشْرَبىِ وَ قَرِّى عَینًا فَإِمَّا تَرَینَّ مِنَ الْبَشَرِ أَحَدًا فَقُولىِ إِنىِّ نَذَرْتُ لِلرَّحْمَانِ صَوْمًا فَلَنْ أُکلِّمَ الْیوْمَ إِنسِیا
قرائت زید بن علی:
فکلی وأشربی وقری عینا فما ترین من البشر أحد فقولی أنی نذرت للرحمن صیاماً فلن أکلم الیوم أنسیاً
قرائت عبد الله بن مسعود، أنس بن مالک:
فکلی وأشربی وقری عینا فما ترین من البشر أحد فقولی أنی نذرت للرحمن صمتاً فلن أکلم الیوم أنسیاً
قرائت أبی بن کعب، أنس بن مالک
فکلی وأشربی وقری عینا فما ترین من البشر أحد فقولی أنی نذرت للرحمن صوماً صمتاً فلن أکلم الیوم أنسیاً
قرائت أنس بن مالک
فکلی وأشربی وقری عینا فما ترین من البشر أحد فقولی أنی نذرت للرحمن صوماً وصمتاً فلن أکلم الیوم أنسیاً
باز اختلاف بر سر نوع فعلی است که با آن حضرت مریم(س)، امر به روزه سکوت می شود و برخی قرائات عبارت صمتاً را که به معنای سکوت است را نشان می دهند، ولی به هر حال همه یک منظور را می رسانند: حضرت مریم(س) مأمور شد که آن روز با کسی حرف نزند و با اشاره به او بگوید که برای خدا نذر کرده است و امروز با هیچ انسانی سخن نخواهد گفت.