گاهی اوقات در دل روزمرگی‌های زندگی خوندن یه کتاب میتونه حال آدمو خوب کنه،هربار که یه کتاب جدید بخونی یه تجربه جدید کسب میکنی، کلی درس های جدید یاد میگیری،زندگی هایی رو زندگی میکنی که متعلق به تو نیستن اما خوندن نوشته های روی چند برگ کاغد باعث میشه پا به دنیای جدیدی بذاری و حس کنی بیشتر از یه زندگی که متعلق به خودت هست رو تجربه میکنی. امسال خیلی بیشتر از قبل عادت به کتاب خوندن رو در خودم تقویت کردم و چون دوس دارم تجربه‌م رو از خوندن هر کتاب بنویسم،تمایلم به خوندن کتاب بیشتر شده و نکات و موضوعات داستان بیشتر از قبل در ذهنم نقش میبنده.
خب بدون توضیحات اضافی بریم سراغ معرفی پنج کتابی که به تازگی خوندم:)
امیدوارم ترغیب بشید که از بین این لیست حداقل به یدونشون سر بزنید🌱🤝🏻🌻
کتاب اگنس گری از خانوم آن برونته مثل خیلی از کتاب های دیگه‌ای که خودش و خواهرانش نوشتن،داستان خانومیه که به علت فقر و تنگدستی به سراغ شغل معلمی میره تا با معلم سرخونه بودن بتونه درآمدی برای زندگیش کسب کنه.داستان این کتاب درباره اگنسه،دختری که در خانواده چهار نفره با پدری کشیش و مادر و خواهری مهربون به دنیا اومده و بعد از اینکه پدرش به علت بدبیاری‌ای غیر منتظره تمام اموالش رو از دست میده،به عمارت های مختلفی برای کار به عنوان معلم بچه های اشراف زاده میره.
اگنس بعد از یک تجربه کاری ناموفق به عمارتی دیگه میره و اونجا ماجراهای مختلفی براش پیش میاد،از خودخواهی ها و تصمیم های نادرست دختر بزرگ خانواده ماری گرفته تا آشنایی با کشیشی مهربان و شاید بی‌حس به اسم آقای واتسون!
یه نکته‌ای که برام خیلی جالبه اینه که آن برونته دقیقا مانند خواهرانش همون ابتدا سر موضوع عشق نمیره،به جاش شخصیت های داستانش رو توصیف میکنه،راجع به جنبه های مختلف زندگی و احساساتشون صحبت میکنه و بعد در دل داستانِ اون شخصیتی که باهاش آشنا شدیم عشقی رو قرار میده و خواننده رو کنجکاو میکنه تا کتاب رو تا انتها برای فهمیدن سرانجامش بخونه.در این کتاب هم ما با خانواده اگنس آشنا میشیم،با ماجراهای مختلفی که در طول زندگیش براش پیش میاد،تجربه های معلمی که پشت سر میذاره و در بخشی از داستان زندگیش هم سرنوشت علاقه قلبی اگنس به آقای واتسون رو میخونیم.
من متوجه شدم،چیزی که درون کتاب های خواهران برونته موج میزنه،عزت نفس بی‌مثال شخصیت های خانوم داستانه.دختران کتابای برونته ها،پر از حد و مرز و توانایی کنترل احساسات هستن،کسایی که برای ارزش ها و عقاید درون ذهنشون ارزش قائل هستن و باورهای قلبیشون رو فدای چیزی نمیکنن،حتی اگر به بهای درد کشیدن زیاد باشه. وقتی کتاب های بیشتری از این نویسنده ها بخونید،این موضوع رو کاملا متوجه میشید.
من که از خوندنش لذت بردم:) اگه وقت کردید سری بهش بزنید.
داستان نجود، یه دختر یمنی، واقعاً باورنکردنیه. اینطور شروع میشه که وقتی ۹ سالش بوده، پدرش به خاطر فقر شدید، اون رو به عقد یه مرد ۳۰ ساله درمیاره . قرار بوده تا وقتی به سن بلوغ نرسه، با اون همبستر نشه، ولی شب عروسی، شوهرش به زور ازش سوءاستفاده میکنه و این اتفاق هر شب تکرار میشه . تازه مادرشوهرش هم مدام نجود بیچاره رو کتکش میزده.
بعد از دو ماه تحمل این شرایط، نجود دیگه طاقت نمیاره و تصمیم میگیره فرار کنه . اون با راهنمایی یکی از زنهای فامیل، سوار تاکسی میشه و میره دادگاه شهر صنعا، پایتخت یمن. توی دادگاه، ساعتها منتظر میمونه تا بالاخره یه قاضی متوجهش میشه و بهش پناه میده و بعدش پدر و شوهرش رو بازداشت میکنه.
یک وکیل به نام «شادا ناصر» که وکیل حقوق زنان بوده، قبول میکنه که رایگان از نجود دفاع کنه . توی دادگاه، وکیلش ثابت میکنه که شوهر نجود قانون رو شکسته چون با وجود ممنوعیت، با اون همبستر شده . قاضی به نجود پیشنهاد میده که چند سالی از شوهرش جدا بشه و بعد دوباره برگرده پیشش، ولی نجود قبول نمیکنه و درخواست طلاق کامل میده . بالاخره در آوریل ۲۰۰۸، دادگاه به نفعش رای میده و اون رو به عنوان جوانترین زن مطلقه جهان میشناسن .
این پیروزی، نجود رو تبدیل به یه قهرمان بین المللی میکنه. مجله گلامور بهش جایزه زن سال رو میده و حتی هیلاری کلینتون ازش تقدیر میکنه. ماجرای نجود توی یمن و کشورهای دیگه باعث میشه که خیلی از دخترای دیگه هم جرأت پیدا کنن و برای طلاق ازدواجهای اجباریشون اقدام کنن .
اما زندگی نجود بعد از این ماجرا خیلی راحت نبوده. پدرش پولی رو که از فروش کتابش به دست اومده، برای خودش خرج کرده و حتی خواهر کوچیکترش رو هم به عقد یه مرد مسن درآورده . خود نجود هم که یه بار دیگه ازدواج کرده، اما نتونسته به آرزوی قدیمیش که وکیل شدن بود برسه . با این حال، شجاعت اون، توی یمن و دنیا، صدای خیلی از دخترای دیگه شد و تونست یه قدم بزرگ برای مبارزه با ازدواج کودکان برداره .
خوندن سرگذشت چنین دختری در کشوری دیگه بسیار جذاب بود برام،البته قسمت تلخ ماجرا این بود که من تا مدت ها فکر میکردم انتهای کتاب واقعیت داشت،اما اینطور نبود.انتهای کتاب با خوبی و خوشی تموم شد،با مدرسه رفتن نجود و مراقبت کردن از خواهر کوچیکترش اما واقعیت چیز دیگه‌ای بود.
کتاب تمام چیزی که هرگز به تو نگفتم همونطور که از اسمش هم پیداست درباره لایه های درونی شخصیت افراد درون یه خانواده و رازهاییه که درون قلبشون جا گرفته و حتی اگه سالها هم کنار هم زندگی کنن نمیتونن به اون صورتی که باید همدیگه رو بشناسن.
کتاب راجع به خانواده‌ای آمریکایی_چینی هست که متشکل از پدری چینی و مادری آمریکایی به همراه دو دختر و یه پسره.داستان با مرگ فرزند دوم خانواده یعنی لیدیا و پیدا شدن جسدش در دریاچه آغاز میشه و بعد با خوندن ماجراها و آرزوهایی که درون قلب هرکدوم از اعضای این خانواده جا گرفته بیشتر با علت مرگ لیدیا آشنا میشید.
اما داستان درواقع معمای قتل نیست،کتاب به عقب جلو میره و درباره زندگی و اتفاقاتی که برای هرکدومشون افتاده صحبت میکنه؛از پدری میگه که همیشه در آمریکا احساس غزیبگی کرده و مورد ظلم نژادپرستانه قرار گرفته. از مادری که آرزوی پزشک شدن رو به خاطر ازدواج و بچه‌داری کنار گذاشته و حالا میخواد از طریق دخترش لیدیا به این آرزو برسه.
نکته جذابش اینه که شخصیت‌هاش نه کاملا دوست‌داشتنی و نه کاملا منفور هستن! همونقدر که دلتون براشون میسوزه ممکنه یه جاهایی ازشون عصبانی و متنفر بشید!
یکم غم‌انگیزه اما خب اگه دلت بخواد یه کتاب عمیق بخونی که سراغ دلایل شکست یه خانواده میره این کتاب میتونه گزینه خوبی باشه✨
این کتاب رو اگه بخوام دسته بندی کنم به کسایی پیشنهاد میکنم که امیدشون رو از دست دادن یا حس میکنن هیچ دلیلی برای ادامه زندگی ندارن،بعد خوندنش من حالم خیلی خوب شد و دید جدید و تازه‌ای نسبت به زندگی بهم عطا کرد.
داستان درباره دختری به اسم میا هست که خانواده خوشبختی داره،پدر و مادری مهربون و برادری کوچیکتر از خودش؛میا در زندگیش به پسری به اسم آدام هم علاقه‌مند هست که عشق ساده و بی‌شیله‌پیله‌ای بینشون برقراره.عاشق ویولن هست و خلاصه اینکه از زندگیش احساس رضایت و شادی میکنه تا اینکه در تصادفی ناگهانی پدر و مادر و برادرش رو از دست میده؛ میا به کما میره و داستان کتاب دقیقا از همینجا شروع میشه که میا تصمیم میگیره به زندگی ادامه بده یا اینکه بمیره؟!
توی کتاب به خاطرات قبلیش برمیگرده،همه چیز رو مرور میکنه،آدام رو میبینه که اومده به بیمارستان و...
کتاب میخواد بگه زندگی پستی و بلندی های زیادی داره،گاهی شاد و خوشحال هستیم و گاهی اندوهناک و ناامید اما حتی اگه همه چیزمون رو هم از دست بدیم بازهم روزنه نوری هست که زندگیمون رو روشن کنه!
میا به خاطرات قبلی خودش نگاه میکنه و حالا نه پدر و مادری براش مونده و نه برادری داره که دوباره بهش عشق بورزه اما هنوز آدمایی هستن که دوسشون داشته باشه،همونطور که خاطرات قبلی زندگیش رو ساخته برای میا ادامه عمرش میتونه فرصت جدیدی برای تجربه کردن چیزهای مختلف باشه و از اونجایی که عمر انسان محدوده چه بهتره که از همین فرصت کوتاه استفاده کنه.
راستی یه فیلم سینمایی هم دقیقا از روی همین کتاب با همین اسم ساخته شده که درک و تصور فضای داستان رو براتون راحت‌تر میکنه.کتاب خیلی هم قطور و طولانی نیست و اگه بخوای یه کتاب با حس خوب بخونی میتونه انتخاب خوبی باشه🌱🤍
ایوان گنچاروف نویسنده معروف روسی با کتاب آبلوموف به شهرت رسید و تاثیر عمیقی بر ادبیات روسیه اون زمان گذاشت به طوری که با کتاب آبلوموف واژه جدیدی به اسم "آبلوموفیسم" به دنیای نویسندگی و حتی جامعه اجتماعی روسیه وارد کرد.
کتاب آبلوموف درباره مردی به اسم ایلیا ایلیچ آبلوموف هست که از کودکی نازپرورده رشد کرده و تنبلی و رخوت و کسالت تا عمق وجودش رخنه کرده، به گونه‌ای که در هیچ چیزی شور و هیجان و جذابیتی نمیبینه و از صبح تا شب فقط روی کاناپه لم میده و میخوابه؛البته این خستگی و عدم فعالیت نه از سر عادت بلکه از خوی و ویژگی درونی اونه.آبلوموف از جامعه اشرافی روسیه هست و املاک زیادی از پدرش بهش به ارث رسیده اما هرساله درآمد کمتری کسب کرده و تا سالها حتی به زمین های کشاورزیش سر نمیزنه!
کتاب با رسیدن نامه‌ای از صاحب‌خانه آبلوموف مبنی بر درخواست تخلیه خونه شروع میشه،درخواستی که تا مدت ها ادامه داشته اما با بی‌توجهی و پشت گوش انداختن آبلوموف همراه بوده. در مقابل آبلوموف دوستی به اسم آندره اش‌تولتس داره که نقطه مقابل شخصیت آبلوموفه،به همون اندازه که تنبلی و کسالت و بی‌انگیزگی در آبلوموف دیده میشه،آندره فعال و پرانرژی و سرشار از انگیزه برای کاره البته با این تفاوت که روحیه نرم و مهربان و احساساتی که در ایلیا ایلیچ دیده میشه در آندره اش‌تولتس نیست! آندره تلاش میکنه تا ایلیا ایلیچ رو به کار و فعالیت های اجتماعی دعوت کنه و اونو با خانومی به اسم اولگا آشنا میکنه.آبلوموف علاقه قلبی زیادی به اولگا پیدا میکنه اما ترس از مسئولیت و ازدواج و شکست احتمالی که ممکنه پیش بیاد باعث میشه اولگا رو رها کنه،یعنی حتی عشق، این نیروی قوی و عظیم هم نتونست تاثیری بر ایوان ایلیچ بذاره!
در نهایت همین بیماری باعث مرگ آبلوموف میشه،بیماری آبلوموفیسم! البته چیزی که درون داستان جالبه عدم پشیمونی و ندامت ایوان ایلیچ از این سبک زندگیه،انگار عدم فعالیت و بی‌حوصلگی رو نه تنها گناهی بزرگ نمیدونه بلکه تنها راه خوشبختی و آسودگی خودش قلمداد میکنه!
ایوان گنچاروف در فضای اشراف‌زادگی دوران خودش خواسته کسالت و تنبلی که در قشر پولدار جامعه دیده میشه و بلایی که آبلوموفیسم بر سر کشور و مردم روسیه میاره رو به نمایش بذاره.من فکر میکنم،گنچاروف ۱۵۰ سال پیش «افسردگیِ وجودی» انسانِ قرنِ بیست و یکم رو پیشبینی کرد. شاید آبلوموف صد و پنجاه سال پیش روی کاناپه لم میداده و میخوابیده بدون اینکه تمایلی به زندگی و بیرون‌رفتن یا هرگونه فعالیتی غیر از خوردن و خوابیدن داشته باشه! اما در دنیای الان هم نوعی آبلوموفیسم در مردم شاید با شدتی چندین برابر قبل دیده میشه.
مردمانی که از صبح تا شب فضای فکریشون رو با اطلاعات پوچ و ناقص و بیهوده فضای مجازی پر میکنن،روی کاناپه لم میدن و تلویزیون تماشا میکنن! مردمانی که بیشتر از هر زمان دیگری به علت عدم ورزش و کار و فعالیت دچار اضافه وزن و درنتیجه انواع بیماری ها میشن! مردمانی که هرروز از ارزش ها دورتر میشن و بی‌ارزشی ها براشون جذاب و بهتر جلوه میکنه! کسانی که ذهن‌هاشون به راحتی تحت تاثیر رسانه ها قرار میگیره و نوعی مسخ‌شدگی فکری در همشون دیده میشه! نوعی آبلوموفیسم عمیق درونی اما با شدت بیشتری حتی از اونچه که برای شخصیت اصلی کتاب گنچاروف اتفاق افتاد!
شاید آبلوموفیسم بیماری اصلی مردمان زمان ماست که ایوان گنچاروف در اون زمان به عنوان بلایی خانمان‌سوز و نابودکننده زندگی ها توصیف کرده.
پ.ن یک: یه پستی توی ویرگول خوندم که نویسنده گفته بود،عمر هفتاد ساله بعضی از آدما تکرار یه سال مشخصه! انگار هیچ چیز جدیدی براشون رخ نمیده "زندگی بدون تغییر".
"زندگی بدون تغییر" چقدر منو ترسوند!
پ.ن دو: ببینید این دوتا چقدر کیوتن🥰🙊🥺💜
پ.ن سه: موسیقی که گذاشتم روی پست،موسیقی متن فیلم شجاع دل از جیمز هورنر هست که خیلی دوسش دالم🤗😁🌱
پ.ن چهار: مراقب خودتون باشید.💕
