سلام
من تا قبل از اینکه "کتاب تولستوی و مبل بنفش"رو بخونم،فکر میکردم کتابی راجع به زندگی لئون تولستوی هست،اما بعد خوندنش متوجه شدم که نه این کتاب درباره کتابه! آررره درباره تجربه کتاب خوندن خانومی به اسم نینا سنکوویچ که در دهه چهل و پنجاه زندگیش تصمیم میگیره هرروز یه کتاب رو بخونه و راجع بهش بنویسه؛کتاب هاش رو با دوستاش و اعضای خانوادهش به اشتراک میذاره و در طی سالها کلی درس از کتاب ها میگیره.این دقیقا همون کتابی بود که باعث شد منم چنین تصمیمی بگیرم و بیشتر از قبل کتاب بخونم و البته راجع بهشون بنویسم چون حس میکنم نوشتن راجع به یه کتاب بعد از اتمامش باعث میشه بیشتر درکش کنی و در ذهنت حک بشه.
اما چرا نویسنده چنین تصمیمی گرفته؟! به علت درد سوگ! بله خانوم نینا سنکوویچ خواهر خودش رو که فقط ۴۴ سالش بوده به علت سرطان از دست میده و تسکینی برای قلبش جز پناه بردن به کتاب ها بعد از این درد عمیق پیدا نمیکنه.خوندنش باعث شد این کتاب در لیست بهترین و موردعلاقهترین کتاب های من قرار بگیره؛شاید هم به خاطر این بود که درد از دست دادن و مرگ عزیزان رو به خوبی درک میکردم،بنابراین هر جملهای که نویسنده در کتابش بیان میکرد و از عمق وجودش بیرون میومد با پوست و گوشت و استحونم متوجهش میشدم.

این کتاب جدای از اینکه بسیار بهتون کمک میکنه تا با درد فراق یا مرگ کنار بیاید،باعث میشه دیدتون نسبت به کتاب ها هم تغییر کنه.خانوم سنکوویچ در کتاب گفته بود،ما میتونیم از طریق کتابها بهم پیوند بخوریم،میتونیم افراد رو از طریق کتاب هایی که میخونن بشناسیم و این شناخت نه شناخت ظاهری بلکه شناخت هویت درونی و احساسات و علایقیه که در وجود افراد ریشه زده؛انگار با شناخت کتاب هایی که افراد میخونن میتونی بفهمی که درونشون به چه چیزهایی بیشتر علاقه دارن و چه زیبایی یا ترس و زشتی هایی درونشون جا خشک کرده.
توی این کتاب یاد میگیرم که عشق ازبین نارفتنیه و مرگ هیچ وقت باعث نمیشه پیوند ما با کسی که از صمیم قلب دوسش داریم از بین بره.چیزی که برام جالب بود نحوه کنار اومدن و دیدگاه خاص نویسنده راجع به مرگ خواهرش بود.
خانوم سنکوویچ میگفت من با خوندن کتاب های بیشمار متوجه شدم که اگرچه رنگ پوست و مو،نژاد و زبان و قومیت و... ما انسان ها باهم میتونه متفاوت باشه اما هممون احساسات مشترکی داریم،هممون میترسیم،عاشق میشیم،ناامید میشیم،میخندیم و پر از هیجان میشیم؛بنابراین ما تنها کسایی نیستیم که با درد از دست دادن دست و پنجه نرم میکنیم! چه انسان های بیشماری که به علت جنگ،بیماری های واگیر،قتل عام های وحشیانه،مسموم شدن های همگانی و... از دنیا میرن و همشون زندگی و سرگذشت خودشون رو داشتن؛همشون افرادی رو داشتن که دوسشون داشتن،مورد عشقورزیشون قرار گرفتن و خاطرات زیادی باهم ساختن.
همه ما آدم ها درد میکشیم و حس های مشترکی داریم و این خودش باعث پیوند ما به همدیگه میشه"فطرت مشترک بخشیده شده به انسانها!"
نویسنده کتاب بعد از مرگ خواهرش تصمیم میگیره،زندگی کنه؛خیلی بیشتر از قبل!
با خودش میگه اگر عمر خواهر من کوتاه بود و فرصت تجربه خیلی چیزهای مختلف رو نداشت من به گونهای باید عمر از دست رفته اون رو با زندگی کردن بیشتر جبران کنم. موندن در اندوه و آه و افسوس زمانی که میدونم قراره بازهم صورت قشنگش رو در دنیای دیگه ببینم نتیجهای جز هدر رفتن عمر و از دست دادن زمان ارزشمند زندگیم نداره!

راستش وقتی به این قسمت کتاب رسیدم،حس کردم دید جدیدی بهم داده شده؛متوجه اندک زمانی که در اختیارم قرار گرفته شدم. من هم در سن بیست سالگی پدرم رو که فقط چهل و سه سال داشت از دست دادم،اونم به خاطر تصادف؛یک از دستدادن ناگهانی! بنابراین تا حد زیادی احساسات نویسنده برام آشنا و ملموس بود؛من همیشه سعی کردم با نبود پدری که از صمیم قلبم دوسش داشتم به گونهای کنار بیام،درگیر سوگ های عمیق یا افسردگی شدید و فلجکننده نشدم اما تا حالا با این دید بهش نگاه نکرده بودم که من به جای اون زیبا زندگی میکنم در جبران زمان های از دست رفتهای که محبوبم در اختیار نداشت!
و وقتی به عمق قضیه فک کردم به یه نکته رسیدم،ما توی دینمون میگیم اگر افرادی که روی کره زمین هنوز دارن زندگی میکنن برای افراد از دنیا رفته،کارهای نیک انجام بدن پاداش اون اعمال بهشون میرسه؛ من این موضوع رو به جملات خانوم سنکوویچ ربط دادم و دقیقا به همین نکته رسیدم که زندگی من به زندگی همه کسایی که روزی در دنیا بودن و باهاشون خاطرهها ساختم اما حالا در کنارم نیستن گره خورده. من با زندگی کردنم سندی میشم بر حیات و جاودانگی اونا؛ هرکار نیکی که انجام بدم انگار که پدرم انجام داده و اگر کار اشتباهی انجام بدم که آسیبش به دیگران هم برسه پدرم از عواقبش مصون نخواهد بود.
«پس سعی میکنم خوب زندگی کنم چون زندگی کردن من به معنای زندگی کردن اون هم هست»
این کتاب واقعا کتاب خوبی بود،بدجوری به قلبم نشست.
اگه وقت داشتید حتما سری بهش بزنید،میتونه خیلی از دیدگاههاتون رو تغییر بده:)
مراقب خودتون باشید.
پ.ن: موسیقی قرار داده شده قطعه "funeral centicle" از john tevener هست که موسیقی متن فیلم سینمایی درخت زندگیه 3>