خشایار پناهی، متولد ۱۵ خرداد ۱۳۸۰ و اهل خرمآباد است. نوشتن را از دوران دبیرستان آغاز کرد و در سال ۱۳۹۶، در کانون نویسندگان خرمآباد با دکتر وحید بیرانوند، ادیب و مهندس ایرانی، آشنا شد. این آشنایی نقطه عطف مهمی در مسیر هنری او بود و باعث شد نوشتههایش رنگ و بوی داستانپردازی حرفهای به خود بگیرد.
اولین کتاب پناهی، مجموعه داستان کوتاه «ساباط»، در ۱۷ سالگی با اسپانسری انتشارات اردیبهشت جانان منتشر شد. یک سال بعد، دومین مجموعه داستان کوتاه او با نام «تابو» توسط انتشارات سنگنبشته به چاپ رسید. علاوه بر داستاننویسی، پناهی در زمینه نمایشنامهنویسی و شعر نیز فعالیت دارد.
پناهی در آثارش به موضوعاتی مانند جنگ، خانواده و پیامدهای اجتماعی و روانی حوادث تاریخی میپردازد. نگاه واقعگرایانه و پرداختن به زخمها و حاشیههای نادیدهگرفتهشده، از ویژگیهای اصلی نوشتههای اوست.

از آثار مهم او میتوان به این عناوین اشاره کرد:
مجموعه داستان کوتاه "ساباط"
مجموعه داستان کوتاه "تابو"
مجموعه داستان "تا استخوان"
دو داستان: سربسته، شکافتن!
ه، ش