قطره بودم

با تأمّل خانه‌های شهر را گشتم، ولی

بی‌هوا در کوی تو آرام و بی‌محمل شدم

قطره بودم در هجوم پرسش بی‌انتها

در حضورت ناگهان دریای بی‌ساحل شدم

سال‌ها در جست‌وجوی «خود» دویدم بی‌قرار

چون تو را دیدم ز خود گم گشتم و کامل شدم

مرگ را پایان پنداشتم اندر خوابِ عقل

چون تو را آغاز دیدم، زنده در منزل شدم

راز هستی را نیافتم در کتاب و در کلام

در سکوتت خواندم و از واژه‌ها باطل شدم

(ساهر) از آیینهٔ هستی چو نقش خویش دید

در شکست خویش پیدا گشتم و قابل شدم

با تأمّل خانه‌های شهر را گشتم، ولی

بی‌هوا در کوی تو پیدا شدم، کامل شدم

#حسن_سهرابی #ساهر

@sohrabi_hassan