میگویند آنهایی که به خاک میروند دیگر باز نمیگردند! اما خاک نتوانسته بود بر پیکر بی جانش بنشیند، پس او را در طلوع هر خورشید،به من بازگرداند...
آری آنهایی که میروند در چیزی نهفته میمانند،گاهی کسی میشود طلوعی که میتابد،نسیمی که میوزد و اشکی که سرازیر میشود.