مغزم شبیه یه کاغذسفید بود که الان افکارم داره خط خیش میکنه. انگار یه بچه دو ساله خودکار گرفته دستش و با تمام ناشی گریش داره خط میکشه رو این صفحه سفید که هر کسی حتی اون بچه دو ساله رو سرشوق میاره برا خط خطی کردن و طرح انداختن روش. درین حد ذهنم امادست تا خودشو درگیر مسائل بکنه ولی یه چیزی که مهمه اینه باید یاد گرفت که توی مسایل پیش امده اونی که مهمتره رو انتخاب کنی تا به نتیجه برسی، ولی دلیل شلوغی ذهنم امروز حرف زدن با یارِجانی بود، این یارجان بیشتر وقتا منو رو به جلو هل میده و مجبور میکنه به تفکر، البته ازونجایی که بنده تنبل هم هستم کلی ازش مطالب جدید یاد می گیرم.
خلاصه الان ذهنم مشغوله و کلیم کار نصفه و نیمه دارم برا انجام دادم و در نهایت تنها نتیجه ای که گرفتم این بود که یه دفتر یادداشت بردارم و برای بار صدم کارامو لیست کنم تا به همشون برسم و بد قول نشم.