پنجمین روز چهلوسومین جشنواره بینالمللی فیلم کوتاه تهران؛ از روایتهای انسانی تا افقهای مشترک سینمایی
یادداشت هومن اولیایی
پنجمین روز چهلوسومین جشنواره بینالمللی فیلم کوتاه تهران، چهارشنبه ۲۹ مهر ۱۴۰۵، در ادامه روزهای پرجنبوجوش این رویداد سینمایی، فرصتی برای تماشای جهان از دریچه روایتهای کوتاه و تجربههای متفاوت فیلمسازان بود.
جشنواره امسال با شعار «اندیشه ایرانی؛ روایت جهانی» و به دبیری بهروز شعیبی، از ۲۵ تا ۳۰ مهر در پردیس سینماگالری ملت برگزار شد؛ رویدادی که بستری برای ارائه آثار تازه، تبادل تجربه و گفتوگو درباره ظرفیتهای سینمای کوتاه فراهم کرد.
یکی از رویدادهای قابلتوجه این دوره، برنامه بینالمللی «افقهای مشترک؛ سینما در گستره کشورهای اکو» بود که با نمایش آثاری از هشت کشور منطقه، به موضوعاتی چون روابط انسانی، حافظه تاریخی، بحرانهای زیستمحیطی و دشواریهای زندگی پرداخت. این مجموعه نشان داد که سینما، فراتر از تفاوت زبان و جغرافیا، میتواند زمینهای برای شناخت متقابل ملتها باشد.
اهمیت جشنواره فیلم کوتاه را نباید تنها در تعداد آثار به نمایش درآمده یا رقابت برای دریافت جایزه جستوجو کرد. فیلم کوتاه فرصتی است برای بیان ایدههایی که گاه در زمانی محدود، پرسشهایی عمیق درباره انسان، جامعه و جهان پیرامون او مطرح میکنند. در این قالب، هر تصویر و هر سکوت میتواند معنایی فراتر از زمان نمایش خود داشته باشد.
پنجمین روز جشنواره، در امتداد همین نگاه، یادآور اهمیت حمایت از تجربهگرایی، کشف استعدادهای تازه و توجه به روایتهایی بود که از دل زندگی و دغدغههای واقعی انسان شکل میگیرند.
در نهایت، ارزش چنین رویدادی در گفتوگویی است که میان فیلمساز و مخاطب برقرار میکند؛ گفتوگویی که با پایان نمایش یک فیلم متوقف نمیشود و میتواند در ذهن تماشاگر ادامه پیدا کند.