عجب حال عجیبی داشتی ونگوک
که تنها بعد از مرگت آدمها متوجه آنچه نبودند شدند
خوشا به حالت ،تو را رو در رو مسخره میکردند اما به من در دلهایشان میخندند شاید اگر زنده بودی..دوستان خوبی میشدیم و تو فقط با داشتن یک گوش حرفهایم را می شنیدی و مثل من متوجه شان می شدی شاید من هم تفاوتهایت را درک میکردم و به رویت نمی آوردم
اگر دوست داشتی در خواب سراغی ازم بگیر! من به تو اجازه خواهم داد هر چقدر بخواهی تصویرم را بکشی :)