رپ نوعی موسیقی خیابانی است که در سال ۱۹۶۰ توسط سیاه پوستان آمریکایی در محلههای حاشیهای و غالباً فقیرنشین پدید آمد. این سبک موسیقی نوعی سلاح مبارزه جوانان با تبعیضهای نژادی رایج در آن زمان بود. سیاهپوستان آمریکایی دهه ۷۰ میلادی در نیویورک، زمانی که تبعیض نژادی و ظلم و ستم سفیدپوستان آنها را به ستوه آورده بود به خیابانها آمدند و برای بیان اعتراضات، حرفهایشان را به صورت ریتمیک و ترانه خواندند که پدید آورنده سبک جدیدی از موسیقی به نام رپ بود. رپ در دنیای امروز از چهارچوبی که آن را تنها مربوط به سیاهپوستان میساخت خارج شده و به یک شیوه اعتراض برای نوجوانان و جوانان تبدیل شدهاست. گویش، سرعت بیان کلمات و قافیه پردازی روی ریتم از اصول اولیه رپ میباشد. موسیقی رپ بیشتر به مضامین اجتماعی و اعتراضی می پردازد.
رپ کن یا رپر کیست؟ رپر کسی است که راجع به موضوعی دیدگاهی داشته و یا نسبت به موضوعی معترض است. می اندیشد، می نویسد و نوشته هایش را به صورت منظم، با قافیه و تاکید روی ضرب بیان می کند. مهمترین فاکتور یک رپر واقعی نحوهی تفکر و نگرش او است.
رپ فارسی شکلی از موسیقی رپ بوده که به زبان فارسی خوانده میشود. این سبک موسیقی اگر چه عمدتاً متاثر از سبک رپ غربی است اما تمام ویژگیهای آن را نداشته و برخی خصوصیات آن در رپ غربی وجود ندارد.
رپر ها در ایران دو دسته اصلی تقسیم می شوند:
رپر های تجاری که از ضرب و تکست عام پسند استفاده می کنند.
رپر های زیرزمینی که از بیت هایی با فضایی پیچیده، عمیق و خاص تر استفاده می کنند.
رپ فارسی در اواخر دهه شصت در ایران شکل گرفته و خوانندههای زیادی به طور رسمی و غیر رسمی در این سبک شروع به فعالیت کردند.
در اواخر دهه هفتاد رپ فارسی شکل جدی تری به خود گرفت، سروش لشکری با نام مستعار هیچکس که تاثیر بسیاری بر این سبک موسیقی داشته است در داخل ایران و بهنام مهرخوان با نام مستعار دیو سپید در آمریکا اولین خوانندگان و گروه زدبازی از اولین گروههای از این دست می باشند که به رپ فارسی پرداختند. البته رپر های دیگری مثل رضا ناصری، حسین رحمتی، یاس و غیره جزو اولین رپر های ایران هستند.
موسیقی رپ ایران در اواسط دهه هشتاد دچار نوعی بحران شد از یک طرف آهنگهای با مضامین غیر اخلاقی و ترویج استفاده از مواد مخدر توسط عده محدودی از خوانندگان رپ و از سوی دیگر آهنگهای سیاسی-اجتماعی که توسط خوانندگانی مانند بهرام و هیچکس و . . . خوانده میشد، این موضوع باعث شد تا بحث مبارزه با موسیقی رپ شکلی جدی بگیرد. تعداد زیادی از رپ کن های این سبک بازداشت شدند و استودیوهایی که در آن آهنگهای خود را ضبط میکردند توسط نیروی انتظامی پلمپ شد. اما هرچه گذشت تب رپ داغ تر شد، آهنگهایی با مضامین غیر اخلاقی کم رنگ تر شد و جایش را آهنگهای اجتماعی-اعتراضی و سیاسی گرفت.
برخی از رپر های معروف ایرانی:
یاس: یاسر بختیاری با نام هنری یاس از چهرههای برجسته موسیقی رپ فارسی بوده و مضمون بیشتر ترانههایش انتقاد و اعتراض بـه مشکلات و بحرانهاي اجتماعی نظیر فقر، اعتیاد، بیکاری، خودکشی و طلاق اسـت.
هیچکس: سروش لشکری با نام هنری هیچکس خواننده رپ فارسی و از پیشگامان رپ خیابانی در ایران است. آلبوم جنگل آسفالت او را بـه شهرت رساند.
حصین: حسین رحمتی با نام هنری حصین و یا حسین ابلیس از رپرهای شناخته شده رپ فارسی بوده که فعالیت خود را از سال ۱۳۸۱شروع کرد.
رضا پیشرو: محمدرضا ناصری آزاد خواننده، آهنگساز، تهیهکننده و ترانه سرای رپ فارسی است. او فعالیت غیررسمی خود را در سال ۷۷ آغاز کرد.
شایع: محمدرضا مشهور بـه شایع خواننده رپ فارسی بوده و درسال ۱۳۸۹ کار خود را آغاز کرد.
بهرام: بهرام نورایی از سال ۱۳۸۰ با موسیقی هیپ هاپ آشنا شد و در ۱۳۸۱ فعالیت خود را در زمینه موسیقی رپ فارسی آغاز نمود.
عرفان: عرفان رسولی خواننده موسیقی رپ و تهیهکننده موسیقی ایرانی است. او فعالیت موسیقی خود را با ترانه شستشو شروع کرد و در سال ۱۳۸۶ نخستین آلبوم موسیقی اش را منتشر کرد.
سهراب ام جی: سهراب ام جی یکی از اعضای اصلی گروه زدبازی بعد از سامان و مهراد است که سبک گنگ و دیس لاو کار میکند.
مهراد هیدن: مهراد مستوفی راد مشهور بـه مهراد هیدن خواننده و موزیک ساز ایرانی می باشد کـه در سبک رپ و راک و هیپ هاپ و همچنین در زمینه آهنگسازی و نوشتن تکست رپ فعالیت دارد.
جیدال: علی قنی نژاد با نام هنری علی جیدال خوانندگی را از دوران نوجوانی آغاز کرد. او فعالیت رسمی اش را با انتشار آلبومی به نام ققنوس آغاز کرد.
در آخر، هنر موسیقی در همه سبک ها و شاخه های ایجاد شده زیباست و نوعی بیان احساس میباشد.