ویرگول
ورودثبت نام
مریم سلیمی
مریم سلیمی
مریم سلیمی
مریم سلیمی
خواندن ۱ دقیقه·۱ سال پیش

غربت و آشتی

وقتی او را شناختم، برای من دیر بود...

آرام، با احتیاط، راز دل را برملا می‌کردم.

از او می‌ترسیدم.

کم‌کم به او اعتماد کردم،

و کم‌کم عاشقش شدم...

حالا

رسوای اویم،

شیدای اویم،

عاشق اویم.

نفسم، به فرمان او به شماره می‌افتد.

قلمم، بی‌اختیار می‌نویسد

و فقط از او می‌گوید.

دیگر "من"ی نمانده؛

همه چیز، اوست:

وصف،

تعریف،

عشق

و مهرِ او.

۰
۰
مریم سلیمی
مریم سلیمی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید