تولدشه، اولین تولدی بود که باهاشم.. دوستاش رو دعوت کردم و از ساعت هفت صبح شروع کردم کار کردن و تمیزکاری و پختن و پختن و پختن و پختن ، خب خودم دوست داشتم، شاید هم بهتر بود که بگم میخواستم خوب نشون داده بشم اما واقعا از پا در اومدم همه بدنم درد می‌کنه ، مشکل بزرگم تو زندگی این بود که تاییدطلبم، همیشه بوده همه کارهایی که انجام میدم به خاطر همین قضیه است، اونم همینطوره ، اونم از من بیشتر تایید طلب هست ، هر دوتامون به حدی شخصیت مهرطلبی داریم که زجر می‌دیم خودمون رو تا تاییدمون کنند، حتی تو مستی دارم از کسایی که حالم ازشون بهم میخوره تعریف میکنم ، حرف میزنم حرف میزنم بهتره بگم زر میزنم و بیشترش تعریف و تمجید از مهمونا هست، میخندن به حرفام ارضا میشم هی بیشتر می‌خوام بهشون خوش بگذره، بعد این وسط هی میبینی فقط منم حرف میزنم چرا دارم حرف میزنم ؟! معلومه می‌خوام بگم چقدر بامزه، می‌خوام تاییدم کنند، بگن چه زن خانم و کدبانو و بانمکی گرفته گوه میزنم با زر زدنم اخرش، بعد هم من میمونم و یک ذهن آشفته مریض و سرزنش های والد درون قلدرم که خواب رو ازم میگیره تا برینه به هیکلم که تو آدم به درد بخوری نیستی تو یک تاپاله گوهی تو لایق دوست داشتن نیستی ، حالا این وسط اونم سرزنش گر هست و با گفتن یک جمله زیاده‌روی کردی ، مث خوره افتادم به جون خودم و این شده که نصف شب که یک روز سنگین و پرکار رو داشتم از خواب بیدار شدم تا خودم رو سرزنش کنم که گند زدی خانم گند زدی
#تولد #تایید_طلبی #مهرطلب #والد_سرزنش_گر
