گذر عمر

زندگی مسابقه ای هستش که همه می‌خوان برنده شن کمتر کسی به فکر خودِزندگی هستش همه به فکر برنده شدن هستن غافل از اینکه برنده شدن در بهتر زندگی کردن هست

_صبح باصدای زنگ گوشی ازخواب بیدار میشم انگار همه چی داره تموم میشه هول هولکی یه چیزی میخورم چایی را زود سر میکشم ازخانه میزنم بیرون ،انگار کسی دنبالمه آنقدر سریع ماشینو استارت میزنم سریع راه میفتم اگه کسی زیر نظرم بگیره فکر میکنه دارم ازصحنه جرم فرار می‌کنم وقتی بخودم آمدم دیدم که چقدر سریع از ماشینا سبقت میگیرم انگار دارم مریض اورژانسی میبرم آیا یقین دارم که دوباره به خونه ام برمیگردم آیا کی این اطمینان رو بهم میده که دوباره استکان چاییم رو سر می کشم

_راستی چی شده که تو روزمرگی‌ها مون اینگونه عجله داریم

_چرافکر می کنیم تومیدون مسابقه ایم آیا اونقدر که به زندگی چنددقیقه بعدمون ایمان داریم به مرگ چنددقیقه بعدمون هم ذره‌ای فکر می کنیم

_بیایید همین دقیقه های چای خوردنمون،همین لحظه های سبقت گرفتن از ماشین جلویی به فکر آرامش خودمون باشیم به فکر اینکه زندگی همین لحظه هاست

زندگی

تامل در لحظه ها

تامل در تموم شدن لحظه ها

گذر عمر هم مثل گذر همین ماشین‌هاست ساده وروان اما بدون دور برگردان .اینا میتونن ازاولین بریدگی برگردن ولی زندگی بریدگی نداره که برگردی