فریاد دل

فریاد فریاد از این همه سکوت پر هیاهو

فریاد ازاین همه درد پر دردسر ،

از دورها دود غلیظش را میتوان دید میتوان صدای درونش را زیر آن همه سکوت شنید ولی چنان توداری می کند که هیچ کس را توان پرسیدن نیست .

داد دلش آسمانها را پر کرده چنان آهی از درون می کشد که صدای سوزش گوش فلک را کر می کند همیشه چنین بوده ,سعی بر درمان کل دلهای سوخته دارد ولی دریغ از یک همراه و یک هم صدایی که بتواند ذره ای از حال خرابش را مرهم نهد.

روزها می گذرد شب ها به سپیده می گراید ولی او اندر خم کوچه ها مانده هر لحظه که می گذرد بر درد درونش می افزاید به آفریننده‌ی زمین و زمان متوسل می‌شود کم سبکبال میشود ولی دم به ثانیه نمی گذرد که باز دل آیینه ی درد می شود.

آیا می شود روزی دوباره سر بر بالین آرامش گذاشت؟

کی این همه ولوله ی بی صدای دل آرام می گیرد ؟

فریاد. دل آرام