---
بزرگترین دروغ، همان است که فرزند برای پوشاندن خطاهایش به مادر میگوید. دروغی که شاید لحظهای آرامش بیاورد، اما مثل خنجری پنهان در دل او فرو میرود.
مادر باور میکند، چون دلش نمیخواهد حتی یک ذره به فرزندش شک کند. او ساده نیست، دلش روشن است؛ میداند چیزی درست نیست، اما باز هم چشم میبندد، چون نمیتواند باور کند که خونِ دلش حقیقت را پنهان کرده.
این دروغ، سنگینتر از هر خطایی است. چون اشتباهات را میتوان جبران کرد، اما زخمی که از بیاعتمادی در دل مادر میماند، سالها همراه او خواهد بود.
و بدتر از همه، اینکه مادر حتی وقتی حقیقت را بفهمد، باز هم میبخشد... فقط لبخندش کمی غمگینتر میشود.
هیچ دروغی آنقدر بزرگ نیست که ارزش دلشکستن مادری را داشته باشد. کاش آدمها زودتر بفهمند که حقیقت، هرچقدر تلخ، برای قلب مادر شیرینتر از فریب و پنهانکاری است.